Skip to content

Ιστόλογος

Αρχή Αρχείο Ανάπτυξη, Οικονομία Κριτική και θέσεις στο προσχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών για τη διαχείριση του 4 ΚΠΣ
Κριτική και θέσεις στο προσχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών για τη διαχείριση του 4 ΚΠΣ Εκτύπωση E-mail

 

Εισήγηση του Γιώργου Αγοραστάκη στο ΔΣ της ΕΝΑΕ,  15.V.2007 

 

Κριτική και θέσεις στο προσχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών «για τη Διαχείριση, Έλεγχο και Εφαρμογή αναπτυξιακών παρεμβάσεων για την προγραμματική περίοδο 2007-2013»

 

ΑΝΤΙ-ΘΕΣΕΙΣ

 

Το Υπουργείο Οικονομίας έχει θέσει σε δημόσια διαβούλευση το προ-σχέδιο νόμου για τη διαχείριση του Δ’ ΚΠΣ κατόπιν εορτής. Απ’ ότι διαπιστώνεται, σ’ όλα τα Επιχειρησιακά Προγράμματα που υπέβαλε πρόσφατα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για έγκριση, περιγράφεται σ’ αυτά ως δεδομένο και αποφασισμένο να εφαρμοστεί το σύστημα διαχείρισης[1] που τίθεται τώρα «υπό συζήτηση» (!) με το αναφερόμενο προ-σχέδιο νόμου. Φαίνεται λοιπόν ότι τα θέματα διαχείρισης του Δ’ ΚΠΣ είναι προαποφασισμένα και τετελεσμένα.

 

Μάλιστα σ’ όλα τα Επιχειρησιακά Προγράμματα γίνεται ειδική αναφορά[2] στο ότι έχουν ληφθεί μέτρα για τη διασφάλιση της «εταιρικής σχέσης» κατά τη φάση σχεδιασμού τους. Με άλλα λόγια, μεταξύ των άλλων διαβεβαιώνεται η επιτροπή ότι για το σημερινό θέμα συζήτησης έχει γίνει στην Ελλάδα ευρύτατη διαβούλευση στην οποία συμμετείχαν όλοι οι κοινωνικοί εταίροι και η Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού και ότι έχει συμφωνηθεί μεταξύ μας το σύστημα διαχείρισης.

 

Η εταιρική σχέση

Η «εταιρική σχέση» που αποτελεί απαίτηση της Κοινότητας[3] καλύπτει εκτός από την εκπόνηση των Προγραμμάτων και την υλοποίησή τους στη συνέχεια. Το γεγονός ότι συντάχτηκαν τα Επιχειρησιακά Προγράμματα και υποβλήθηκαν στην Κοινότητα χωρίς να προηγηθεί κανένας διάλογος στα ουσιώδη σημεία τους, δείχνει ότι από την αρχή ακολουθείται μια απόλυτα συγκεντρωτική και αδιαφανής διαδικασία, η οποία επιδιώκεται να συνεχιστεί και στο επίπεδο της εφαρμογής. Με την προτεινόμενη διαχείριση η αυτοδιοίκηση (τοπική και νομαρχιακή) στο σύνολό της εκτοπίζεται από τις διαδικασίες διαχείρισης και μετατρέπεται σε παρατηρητή της.

 

Περιφερειακά ή Αθηνοκεντρικά Προγράμματα

 

Η Κυβέρνηση είχε την υποχρέωση να παρουσιάσει στην Κοινότητα 13 ανεξάρτητα μεταξύ τους Περιφερειακά Προγράμματα που να καλύπτουν εδαφικά τις υπάρχουσες και αναγνωρισμένες Περιφέρειες[4] και για κάθε πρόγραμμα θα έπρεπε να οριστεί μια Διαχειριστική Αρχή. Αντί αυτού δημιούργησε πέντε τεχνητές «υπερ-περιφέρειες» (μείζονες περιφέρειες) και πέντε «υπερ-περιφερειακά» Προγράμματα μέσα στα οποία σύρραψε τα επιμέρους προγράμματα των περιφερειών και αναθέτει τώρα τη διαχείριση όλων μαζί σε μια Διαχειριστική Αρχή υπό τον πλήρη έλεγχο του Υπ. Οικονομίας[5]. Στα προγράμματα αυτά υπάρχει μια πλήρης ομοιομορφία (αντιγραφή), δεν υπάρχει καμιά προσαρμογή στις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε περιοχής.

 

Τελικά η αξιοποίηση των πόρων του Δ΄ ΚΠΣ δεν γίνεται προς όφελος της ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης της χώρας, αλλά προς όφελος του συγκεντρωτικού Αθηνοκεντρικού μοντέλου. Ο μηχανισμός διαχείρισης που σχεδιάστηκε χαρακτηρίζεται από την απόλυτη συγκέντρωση της οικονομικής και διαχειριστικής «εξουσίας» στο υπουργείο Οικονομίας, από τον εξοβελισμό κάθε έννοιας δημοκρατικού προγραμματισμού και την περιθωριοποίηση κάθε περιφερειακού θεσμού. Η πρόθεση είναι: o πλήρης και υπερσυγκεντρωτικός έλεγχος της διαχείρισης των πόρων του ΚΠΣ από την κεντρική εξουσία.

 

Το γεγονός ότι στην Δ’ περίοδο έχουν καταργηθεί τα συμπληρώματα προγραμματισμού και τα Επιχειρησιακά Προγράμματα που έχουν συνταχθεί είναι πολύ γενικά, προκύπτει η ανάγκη νέου σχεδιασμού εξειδίκευσής τους σε επίπεδο μέτρων και περιοχών. Το σχέδιο νόμου αφήνει ακάλυπτο το θέμα ή μάλλον το αφήνει στην κεντρική εξουσία να το καθορίσει ελεύθερα. Να κατακερματίσει δηλαδή τους πόρους και τα προγράμματα και να οδηγήσει μεγάλο μέρος τους στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα.

 

Απλοποίηση ή περιπλοκή

 

Ενώ έχει ξεκινήσει η νέα προγραμματική περίοδος, αγνοούνται οι υφιστάμενες δομές διαχείρισης Γ’ ΚΠΣ και δημιουργούνται νέες Ειδικές Υπηρεσίες Επιτροπές και Συμβούλια μ’ αποτέλεσμα τα περισσότερα ζητήματα να ξεκινούν από μηδενική βάση. Ορισμένες από τις νέες υπηρεσίες και επιτροπές έχουν ακαθόριστες αρμοδιότητες[6].

Στο επίπεδο της υλοποίησης προτείνεται η δημιουργία Α.Ε. του Δημοσίου μεταξύ των οποίων και 13 Περιφερειακών Αναπτυξιακών Οργανισμών[7], οι οποίες διογκώνουν ακόμα το επίπεδο διαχείρισης. Μέχρι να συσταθούν, να στελεχωθούν, να λειτουργήσουν και να συντονιστούν θα περάσουν τα χρόνια.

Με αυτό το σύστημα αντί να απλοποιούνται οι διαδικασίες, περιπλέκονται περισσότερο. Το σύστημα γίνεται περισσότερο δαιδαλώδες γραφειοκρατικό, αναποτελεσματικό και στο τέλος πελατειακό.

 

Εντάξεις πράξεων στα Επιχειρησιακά Προγράμματα

 

Στο προσχέδιο Νόμου ορίζεται ότι η ένταξη πράξεων γίνεται με απόφαση του Γενικού ή Ειδικού Γραμματέα στον οποίο υπάγεται η Διαχειριστική Αρχή[8]. Δηλαδή στην περίπτωση των Περιφερειακών Προγραμμάτων η ένταξη οποιουδήποτε έργου σ’ όλη την Ελλάδα θα εξαρτάται από την τελική κρίση και απόφαση ενός Γ.Γ. του Υπουργείου Οικονομίας ή για τα μεγάλα έργα από τον Υπουργό Οικονομίας. Υπενθυμίζεται ότι στο Γ΄ΚΠΣ η επιλογή και ένταξη έργων στο ΠΕΠ γίνεται από το γ.Γ. της Περιφέρειας αφού προηγουµένως έχουν εγκριθεί το Περιφερειακό Συµβούλιο (Συµπλήρωµα Προγραµµατισµού) και τα κριτήρια ένταξης από την Επιτροπή Παρακολούθησης. Και στα δύο όργανα συμμετέχουν άμεσα οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, οι ΤΕΔΚ και άλλοι φορείς κάθε Περιφέρειας. Και αυτή η ελλιπής συμμετοχή με το νέο σύστημα εξανεμίζεται και έχομε μια ακόμα οπισθοδρόμηση.

 

Στα όργανα και τις διαδικασίες διαχείρισης σημασία έχει η συμμετοχή ενός φορέα στην λήψη των αποφάσεων. Και οι σημαντικές αποφάσεις είναι οι αποφάσεις ένταξης έργων και δραστηριοτήτων. Εδώ απουσιάζει εντελώς η αυτοδιοίκηση. Κανένα συλλογικό και περιφερειακό όργανο δεν παρεμβάλλεται. Η διαδικασία είναι εντελώς αδιαφανής.

 

Διαχειριστική επάρκεια τελικών δικαιούχων[9]

 

Στο Γ’ ΚΠΣ προτάχθηκε το σύστημα διαχείρισης και αγνοήθηκε το σύστημα υλοποίησης. Αγνοήθηκε ο παράγοντας Τελικός Δικαιούχος στον οποίο περιλαμβάνεται και η Αυτοδιοίκηση Α’ & Β’ βαθμού. Δεν λήφθηκε κανένα ουσιαστικό μέτρο για την  ενίσχυση της εσωτερικής οργάνωσης τους ώστε να φέρουν όλοι σε πέρας με επιτυχία την αποστολή τους. Δεν υποστηρίχθηκαν οικονομικά ώστε να προωθήσουν μελέτες και να ωριμάσουν έργα και για την επόμενη περίοδο. Η μοναδική πρόβλεψη του νομοσχεδίου για τη νέα περίοδο είναι ότι για να είναι κανείς δικαιούχος στο Δ’ ΚΠΣ πρέπει να είναι πιστοποιημένος. Για άλλη μια φορά μετατίθεται όποιο πρόβλημα στην υλοποίηση των πράξεων του ΚΠΣ στους τελικούς δικαιούχους χωρίς να αντιμετωπίζεται.

 

Παρ’ ότι δεν προβλέπεται από το γενικό κανονισμό της Κοινότητας για τη Δ΄προγραμματική περίοδο[10] η πιστοποίηση της διαχειριστικής επάρκειας των τελικών δικαιούχων, πρέπει όλοι να δεχτούμε ότι κάθε δικαιούχος του ΚΠΣ πρέπει να διαθέτει ένα ελάχιστο επίπεδο εγγυήσεων ότι θα φέρει έγκαιρα σε πέρας και θα εκτελέσει σωστά κάθε έργο που αναλαμβάνει  και ότι θα τηρήσει χρηστή δημοσιονομική διαχείριση. Για να διασφαλιστεί όμως αυτό θα πρέπει να παρασχεθούν στους τελικούς δικαιούχους ταυτόχρονα οι πόροι και τα μέσα για να το επιτύχουν. Τέτοια δέσμευση όμως δεν αναλαμβάνεται.

 

Επιπλέον των προηγούμενων, το πρόβλημα που υπάρχει στη χώρα μας και αφορά το χρόνο και την ποιότητα στην εκτέλεση των έργων δεν αντιμετωπίζεται μόνο με την πιστοποίηση των τελικών δικαιούχων, αφού η υλοποίηση ενός έργου δεν εξαρτάται μόνον από την εσωτερική οργάνωση που διαθέτει ένας φορέας αλλά και από το εξωτερικό περιβάλλον του. Από ένα πλήθος αποφάσεων, εγκρίσεων, άλλων δημόσιων υπηρεσιών ή και δικαστηρίων που απαιτούνται προκειμένου να εγκριθεί και υλοποιηθεί ένα έργο. Πέραν λοιπόν της διασφάλισης της επάρκειας των τελικών δικαιούχων απαιτείται και ένα σύνολο άλλων μέτρων κυρίως αντιγραφειοκρατικού χαρακτήρα.

 

Ανώνυμες Αναπτυξιακές Εταιρίες μιας χρήσης

 

Προκειμένου –όπως δηλώνεται- να καλυφθεί το κενό που θα δημιουργηθεί από τους μη δυνάμενους να πιστοποιηθούν φορείς, δημιουργούνται μια σειρά Ανώνυμες Εταιρίες στις οποίες ανατίθεται αποστολή να σχεδιάζουν, να μελετούν, να υποβάλουν προτάσεις και στο τέλος να εκτελούν τα έργα τους.

Σε κάθε περιφέρεια της χώρας δημιουργείται μια Αναπτυξιακή Ανώνυμη Εταιρία με απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και η οποία θα βρίσκεται κάτω υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Οικονομίας (51% του μετοχικού κεφαλαίου)[11]. Αποστολή της εταιρίας ορίζεται ότι είναι να βοηθήσει (να υποκαταστήσει) τους φορείς της Περιφέρειας και της αυτοδιοίκησης στο σχεδιασμό, την προετοιμασία, την ένταξη και εκτέλεση των έργων. Μάλιστα  αποδίδεται στην Εταιρία και προγραμματική αποστολή εις βάρος των υπηρεσιών Σχεδιασμού και Προγραμματισμού των Περιφερειών. 

 

Επί μια 15ετία στην Ελλάδα οι φορείς της Αυτοδιοίκησης έχουν οικοδομήσει ένα πλήθος Αναπτυξιακών εταιριών στην περιφέρεια προκειμένου να προωθήσουν αναπτυξιακούς στόχους και έργα. Οι εταιρίες αυτές υλοποίησαν μεγάλο μέρος έργων και δραστηριοτήτων στα προηγούμενα ΚΠΣ και ερχόμαστε τώρα να τους βάλομε μπροστά ένα κρατικό ανταγωνιστή και να τις οδηγήσομε σε κρίση.

 

Συγκέντρωση ή αποκέντρωση

 

Το κύριο ζήτημα στην αναπτυξιακή διαδικασία είναι, πως θα ενεργοποιηθούν οι συντελεστές της. Πως αυτοί οι συντελεστές θα γίνουν μέτοχοι της αναπτυξιακής διαδικασίας και όχι πως θα αποξενωθούν και θα μετατραπούν σε παρατηρητές της. Περιφερειακή Ανάπτυξη σημαίνει πρώτα απ’ όλα ενεργοποίηση και συμμετοχή του ανθρώπινου δυναμικού, των τοπικών κοινωνιών και των φορέων εκπροσώπησής τους και μετά πόροι. Η διαχείριση των αναπτυξιακών πόρων είναι μια πολιτική διαδικασία και όχι μια τεχνοκρατική διεκπεραίωση για τη διανομή των πόρων.

 

Είναι κοινός τόπος ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο των Περιφερειακών θεσμών ως κινητήριας δύναμης της ανάπτυξης, καθώς και ως παράγοντα ενίσχυσης της συνοχής στην Ένωση. Ιδιαίτερα δίνει μεγάλη βαρύτητα στην διαρθρωτική πολιτική της, στο ρόλο που πρέπει να διαδραματίσουν οι περιφερειακοί και αυτοδιοικητικοί θεσμοί στους τομείς του προγραμματισμού, στην εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας και της αποκέντρωσης, καθώς και στην ισόρροπη εθνική ανάπτυξη. Οι ρυθμίσεις του Νόμου ευθέως αντιστρατεύονται τις Κοινοτικές κατευθύνσεις για την ενίσχυση των Περιφερειών και την άσκηση περιφερειακής πολιτικής απ’ αυτές[12].

 

Η διαχείριση και υλοποίηση του Δ’ ΚΠΣ πρέπει να γίνει κατά τέτοιο τρόπο που να ενεργοποιεί το δυναμικό κάθε περιοχής μέσω μιας ανοικτής, συμμετοχικής και αποκεντρωμένης διακυβέρνησης. Το προτεινόμενο σύστημα διαχείρισης επιτυγχάνει στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Με τη συγκέντρωση όλων των αποφασιστικών αρμοδιοτήτων διαχείρισης στο Κέντρο ή σε λίγους κεντρικά ελεγχόμενους φορείς μειώνεται η διαφάνεια, ο κοινωνικός έλεγχος, η αποκέντρωση και τελικά η επιζητούμενη συμμετοχή του ανθρώπινου δυναμικού στην περιφερειακή αναπτυξιακή διαδικασία.

 

Τα χρηματοδοτικά μέσα πρώτιστα πρέπει να συμβάλουν  στην αναβάθμιση της λειτουργίας της Περιφερειακής, Νομαρχιακής και τοπικής Διοίκησης επιδιώκοντας την ενεργό συμμετοχή τους στην διαχείριση και υλοποίηση των Κοινοτικών πόρων αποκεντρώνοντας τις διαδικασίες διαχείρισης και υλοποίησης στο μέγιστο δυνατό βαθμό.

 

Σε συνδυασμό με τα προηγούμενα, η διαχείριση του Δ΄ΚΠΣ πρέπει να συνδέεται με μια διοικητική μεταρρύθμιση. Έτσι κι αλλιώς αποτελεί συμβατική υποχρέωση της χώρας μας προς την κοινότητα να ενισχυθεί η δημόσια διοίκηση σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο προκειμένου αυτή να διεκπεραιώσει αποτελεσματικά το καθήκον της διαχείρισης των πόρων της Κοινότητας και να βελτιώσει την ικανότητά της στην προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης[13]. Η αναβάθμιση της Διοίκησης δεν γίνεται με την παράκαμψή της από νέους μηχανισμούς που βρίσκονται στο περιθώριό της ή έξω από τον κύριο κορμό της.

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 

Πάγια θέση της ΕΝΑΕ μέχρι σήμερα ήταν ότι η εφαρμογή των ΚΠΣ πρέπει να συμβαδίζει με την κατεύθυνση της αποκέντρωσης αρμοδιοτήτων και ευθυνών σχεδιασμού, διαχείρισης και υλοποίησης προς την περιφέρεια, τη νομαρχιακή και τοπική αυτοδιοίκηση. Ότι στην περιφερειακή και ισόρροπη ανάπτυξη θα πρέπει να βρίσκουν πλήρη εφαρμογή οι αρχές του Δημοκρατικού Προγραμματισμού.

 

Το σύστημα πρέπει να αλλάξει ριζικά. Τηρώντας τους κανονισμούς πρέπει να αποκεντρωθεί πλήρως, να «περιφερειοποιηθεί». Να στηριχθεί στους υπάρχοντες θεσμούς και όχι να συγκροτεί νέους και να λειτουργεί εξωθεσμικά.

 

Ο δηµοκρατικός προγραµµατισµός δεν είναι σύνθημα κενό περιεχομένου. Οι αρχές του, το περιεχόμενό του πρέπει να ενσωματωθούν στη διαχείριση του Δ’ ΚΠΣ[14].

 

Στα πλαίσια μιας αποκεντρωτικής διαδικασίας, προτείνω το παρακάτω πακέτο μέτρων διαχείρισης – και βασικών αλλαγών στο σχέδιο νόμου:

 

1. Εξειδίκευση Επιχειρησιακών Προγραμμάτων

Τα Επιχειρησιακά Προγράμματα του ΕΣΠΑ τόσο τα Περιφερειακά όσο και τα Τομεακά πρέπει να εξειδικευτούν (συμπλήρωμα προγραμματισμού) σε μέτρα και έργα με γεωγραφική κατανομή σε επίπεδο Περιφερειών και Νομών, μέσα από μια ευρύτατη διαδικασία διαβούλευσης με την ενεργό συμμετοχή της Αυτοδιοίκησης και των άλλων κοινωνικοοικονομικών εταίρων. Αυτή η υποχρέωση και ο τρόπος της εξειδίκευση να προσδιοριστεί στο Νόμο.

 

2. Διαχειριστικές Αρχές και ενδιάμεσοι φορείς

Να μεταβιβαστεί στις υπάρχουσες Διαχειριστικές Αρχές των Περιφερειών η διαχείριση του συνόλου των αξόνων-μέτρων-πράξεων των «Υπερ-περιφερειακών» Επιχειρησιακών Προγραμμάτων. Κατ’ αντίστοιχο τρόπο τα Τομεακά Προγράμματα μετά από γεωγραφική κατανομή των πράξεών τους ή μέσω των συνολικών χρηματοδοτήσεών να μεταβιβάσουν τη διαχείρισή τους στις περιφερειακές Διαχειριστικές Αρχές. Ανάλογη κατανομή πρέπει να γίνει για τα Ειδικά Προγράμματα που χρηματοδοτεί το Γεωργικό Ταμείο και έχει αναλάβει το Υπουργείο Γεωργίας. Οι υπάρχουσες Περιφερειακές Διαχειριστικές Αρχές να παραμείνουν στην μορφή που έχουν, να τους ανατεθεί η διαχείριση του συνόλου του αντίστοιχου περιφερειακού υποπρογράμματος και να μην μετατραπούν σε ενδιάμεσους φορείς. Στην προτεινόμενη και μια Διαχειριστική Αρχή όλων των Περιφερειακών να ανατεθεί και μόνον ρόλος συντονιστικός.

 

3. Συνολικές χρηματοδοτήσεις

Όλα τα πακέτα συνολικών χρηματοδοτήσεων (Global Grants, Revolving Funds) πρέπει να ανατίθενται σε δημόσιους περιφερειακούς φορείς με τους οποίους η Αυτοδιοίκηση θα έχει άμεση και λειτουργική σχέση.          

 

4. Ένταξη πράξεων.

Οι πράξεις ένταξης να υπογράφονται από το Γ.Γ. της Περιφέρειας υπευθύνου της Διαχειριστικής Αρχής αφού προηγείται η έγκριση του Περιφερειακού Συμβουλίου.

Καμία πράξη ένταξης δεν θα γίνεται σε οποιοδήποτε επιχειρησιακό πρόγραμμα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του οικείου Νομαρχιακού Συμβουλίου για όλα ανεξαιρέτως μικρά-μεγάλα έργα και δραστηριότητες, για τα διανομαρχιακά έργα να απαιτείται η απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου, για τα διαπεριφερειακά -μόνο-του οικείου Υπουργείου.

Ο υποψήφιος τελικός δικαιούχος -σε νομαρχιακό επίπεδο- παράλληλα με τη διαδικασία υποβολής πρότασή του σε Επιχειρησιακό πρόγραμμα, υποβάλει τα βασικά στοιχεία της μαζί με τα στοιχεία πληρότητας του φακέλου του στο Νομαρχιακό Συμβούλιο για γνωμοδότηση. Η γνωμοδότηση έχει να κάνει με τη σκοπιμότητα και όχι με την αξιολόγηση της πρότασης. Καμία πρόταση δεν θα εγκρίνεται τελικά αν δεν έχει τη σύμφωνη γνώμη του κατά περίπτωση Συμβουλίου.

 

5. Διαφάνεια-δημοσιότητα

Πέραν των κανόνων που επιβάλλονται από τους κανονισμούς, να εξασφαλιστεί η έγκαιρη και ενιαία πληροφόρηση σε τοπικό επίπεδο.

Υποχρέωση όλων των Διαχειριστικών Αρχών και των ενδιάμεσων φορέων να γνωστοποιούν υποχρεωτικά 10 μήνες ενωρίτερα όλες τις πράξεις των προγραμμάτων τους που πρόκειται να προκηρύξουν σε όλα Νομαρχιακά Συμβούλια στην περιοχή των οποίων θα εφαρμοστούν. Όπως επίσης των προκηρύξεων στο χρόνο που γίνονται.

Τα Νομαρχιακά Συμβούλια να αναλάβουν την ευθύνη της τοπικής ενημέρωσης και δημοσιοποίησής με τρόπο ανάλογο με τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις.

 

6. Τελικοί δικαιούχοι

Η πιστοποίηση της επάρκειας των τελικών δικαιούχων να γίνει δεκτή υπό τον όρο ότι μαζί θα υπάρξουν παράλληλα μέτρα (δεσμεύσεις) ενίσχυσής τους ώστε να την επιτύχουν όλοι. Θα παρασχεθούν δηλαδή οι πόροι, τα μέσα, το ανθρώπινο δυναμικό, η τεχνογνωσία για να πιστοποιηθούν όλες οι Νομαρχίες της χώρας, όλοι οι μεγάλοι ΟΤΑ και οι μικροί κατά ομάδες μέχρι επίπεδο Νομού, όπως επίσης και οι Αναπτυξιακές εταιρίες Νομαρχιακού και διανομαρχιακού επιπέδου. Φυσικά θα πρέπει να δοθεί ο κατάλληλος χρόνος - μεταβατική περίοδος εφαρμογής. Περιφερειακές αναπτυξιακές εταιρίες να συστήνονται μόνο εφόσον το αποφασίσουν οι ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού κάθε περιφέρειας. Η πλειοψηφία των μετοχών στην μετοχική τους σύνθεση και η πλειοψηφία των μελών του Δ.Σ. τους θα είναι από την αυτοδιοίκηση.

Συμφωνώ με τις ειδικότερες προτάσεις της ΕΝΑΕ για τη σύσταση Ειδικών Υπηρεσιών στις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, όπως αυτές διατυπώθηκαν στις 28-7-2006.

Η ΕΝΑΕ να διεκδικήσει την εξασφάλιση της διαχειριστικής επάρκειας των Οργανισμών που υπάρχουν και όχι να δεχτεί την υποκατάστασή τους από νέες Ανώνυμες Εταιρίες.

 

7. Συμμετοχή Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων

Η ΕΝΑΕ πρέπει να διεκδικήσει τη συμμετοχή των Νομαρχιών και της ίδιας σε όλα τα όργανα συντονισμού, διαχείρισης, παρακολούθησης και υλοποίησης Περιφερειακών και Τομεακών προγραμμάτων και όχι να αποδεχτεί μια τυπική συμμετοχή μόνο στις Επιτροπές Παρακολούθησης των 5 ΠΕΠ.

 

Τα παραπάνω προτεινόμενα μέτρα είναι αλληλένδετα μεταξύ τους και είναι απόλυτα σύμφωνα με ότι ορίζουν οι κοινοτικοί κανονισμοί.

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΑΣΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ:

 

ΝΟΜΟΙ

·          ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ «Για τη Διαχείριση, Έλεγχο και Εφαρμογή αναπτυξιακών παρεμβάσεων για την προγραμματική περίοδο 2007-2013» (Δ’ ΚΠΣ)

·          Νόμος 2860/2000 (ΦΕΚ-251/Α/14-11-00) «Διαχείριση, παρακολούθηση και έλεγχος του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης και άλλες διατάξεις» και οι τροποποιήσεις του

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

·          ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (EK) αριθ. 1083/2006 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 11ης Ιουλίου 2006, «περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999»

·          ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, «για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)»

·          2006/702/ΕΚ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 6ης Οκτωβρίου 2006, «για τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας για τη συνοχή»

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

·          ΥΠΟΙΟ - ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ (ΕΣΠΑ) 2007 – 2013 (Επίσημη υποβολή - Ιανουάριος 2007)

·          ΥΠΟΙΟ - Τομεακά και Επιχειρησιακά Προγράμματα ΕΣΠΑ (Επίσημη υποβολή - Μάρτης 2007)

ΤΕΛΙΚΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ

·          ΥΠΟΙΟ 34590/ΕΥΣΑΠ 2812/1-9-2006  & ΕΥΣΣΑΑΠ  1469/ 4-5-2007 «Κριτήρια διαχειριστικής επάρκειας Δικαιούχων των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων της περιόδου 2007-2013»

·          ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ Μ.Ο.Δ. Α.Ε. «ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΤΩΝ ΤΕΛΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ»

·          ΠΕΤΑ- Προσεγγίσεις για τους «Τελικούς Δικαιούχους» των έργων της Αυτοδιοίκησης κατά την 4η Προγραμματική Περίοδο 2007-2013, με βάση τα απολογιστικά στοιχεία της εφαρμογής από την Αυτοδιοίκηση των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων 2000-2006- ΙΟΥΛΙΟΣ 2006

 

Γιώργος Αγοραστάκης

Μέλος Δ.Σ. Ε.Ν.Α.Ε.

 


[1] Σ’ όλα τα Επιχειρησιακά Προγράμματα -τομεακά και περιφερειακά- υπάρχει ειδικό Κεφάλαιο στο τέλος «διαταξεις εφαρμογης» στο οποίο περιγράφονται αναλυτικά οι διαφορες αρχές διαχείρισης συντονισμού, παρακολούθησης, ελέγχου, πιστοποίησης μέχρι και η διαχειριστική επάρκεια των τελικών δικαιούχων, ότι δηλαδή περιλαμβάνει το υπό συζήτηση Σχέδιο Νόμου

[2] Σ’ όλα τα Επιχειρησιακά Προγράμματα -τομεακά και περιφερειακά- υπάρχει κεφάλαιο με τίτλο «Διασφάλιση της εταιρικής σχέσης» που αναγράφει (ενδεικτικά από το ΠΕΠ Αιγαίου): « Στο άρθρο 11 του Καν. (ΕΚ) 1083/2006 διατυπώνεται η απαίτηση της επίτευξης των στόχων των Ταμείων στο πλαίσιο στενής συνεργασίας, εταιρική σχέση, τόσο μεταξύ της Επιτροπής και του κράτους μέλους, όσο και μεταξύ του κράτους μέλους και των ενδιαφερόμενων φορέων σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο (κάθετη και οριζόντια διάσταση της εταιρικής σχέσης). Η διασφάλιση της εταιρικής σχέσης σε όλα τα επίπεδα υλοποίησης του ΕΠ, αντανακλάται από τα μέτρα που έχουν ληφθεί όπως: Η εφαρμογή διαδικασιών ευρείας διαβούλευσης σε όλα τα επίπεδα σχεδιασμού…» κτλ

[3] Βασικός Κανονισμός 1083/2006 άρθρο 11 «Εταιρική σχέση» και άρθρο 32 παρ. 2 «Κάθε Επιχειρησιακό σχέδιο εκπονείται από το κράτος μέλος… σε συνεργασία με τους εταίρους  του άρθρου 11» (Περιφερειακές, Τοπικές Αρχές, Οικονομικούς και Κοινωνικούς Εταίρους κτλ)

[4] Βασικός Κανονισμός 1083/2006 άρθρο 35 παρ.1 Υποχρέωση εκπόνησης και υποβολής ΠΕΠ σε επίπεδο NUTS 2-Περιφέρειες. Υποχρέωση σύνταξης προγραμμάτων με περιφερειακή αναπτυξιακή συνεκτικότητα.

[5]  Προσχέδιο Νόμου άρθρο 5 παρ.ζ «Η διαχείριση των περιφερειακών προγραμμάτων… ασκείται από την ειδική υπηρεσία διαχείρισης του Ταμείου Συνοχής 2000-2006, η οποία μετονομάζεται  σε ειδική υπηρεσία διαχείρισης Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων ΕΣΠΑ»

[6] Προσχέδιο Νόμου άρθρο 5: Ειδικές Υπηρεσίες

[7] Σχέδιο Νόμου άρθρο 26

[8] Σχέδιο Νόμου άρθρο 6 παρ. 1

[9] Σχέδιο Νόμου άρθρο 21 & με αρ. ΕΥΣΣΑΑΠ 1469/4-5-2007 εγγρ. ΥΠΟΙΟ «Κριτήρια διαχειριστικής επάρκειας Δικαιούχων των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων της περιόδου 2007-2013»

[10] Η πιστοποίηση αφορά την οικονομική διαχείριση των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων (δαπάνες-πληρωμές) από τις διαχειριστικές αρχές - Κανονισμός 1083/2006 άρθρα 58,59,61

[11] Σχέδιο Νόμου άρθρο 26

[12] Ε.Κ. Περιφέρειες για την Οικονομική Αλλαγή - Regions for economic change

[13] 2006/702/ΕΚ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας για τη συνοχή «…Όσον αφορά τη συνοχή, στις χώρες και περιφέρειες που εμπίπτουν στο στόχο της σύγκλισης, είναι ουσιώδους σημασίας να αυξηθεί η παραγωγικότητα και η ποιότητα της εργασίας στο δημόσιο τομέα ώστε να συνεχισθούν και να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις, να αυξηθεί η παραγωγικότητα και η ανάπτυξη στην ευρύτερη οικονομία και να προωθηθεί η κοινωνική και εδαφική συνοχή και η βιώσιμη ανάπτυξη. Τα Διαρθρωτικά Ταμεία μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο για την εκπόνηση και την εφαρμογή αποτελεσματικών πολιτικών σε ένα ευρύ φάσμα τομέων, με τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων παραγόντων. Για το λόγο αυτό, όσον αφορά τη συνοχή, οι χώρες και οι περιφέρειες που εμπίπτουν στο στόχο της σύγκλισης καλούνται να ενισχύσουν τις δημόσιες διοικήσεις και υπηρεσίες τους σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο….»

[14] Νόμος 1622/86 Αρχές του Δημοκρατικού Προγραμματισμού:

Η ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι παρά μια προγραμματιζόμενη διαδικασία. Καθιερώνονται τα ετήσια και μεσοπρόθεσμα αναπτυξιακά Προγράμματα σε όλα τα επίπεδα της Διοίκησης-Αυτοδιοίκησης.

Φορείς του προγραμματισμού είναι τα Δημοτικά, τα Νομαρχιακά, τα Περιφερειακά Συμβούλια και οι κεντρικοί φορείς του Δημόσιου Τομέα οι οποίοι καταρτίζουν τα αναπτυξιακά προγράμματά τους.

Η διαδικασία του προγραμματισμού ακολουθεί τη σειρά από τα κάτω προς τα πάνω.

Κάθε συμβούλιο καταρτίζει και εφαρμόζει το αναπτυξιακό πρόγραμμά του για το χώρο ευθύνης του και εισηγείται στο επόμενο επίπεδο τα έργα και μέτρα πολιτικής για την περιοχή του ή διατυπώνει προς τους φορείς του Δημόσιου τομέα, που διαχειρίζονται ειδικά αναπτυξιακά προγράμματα, προτάσεις για έργα και μέτρα πολιτικής.

 

 

Γιώργος ΑΓΟΡΑΣΤΑΚΗΣ

 

SOCIAL MEDIA

Επισκευθείτε τη σελίδα μου στο FacebookΑκολουθείστε τη σελίδα μου στο TwitterΕπισκευθείτε τη σελίδα μου στο Google Plus

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ

Συνδέεστε μαζί μας

TWEETS ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

www.mikis-crete.gr