Skip to content

Ιστόλογος

Αρχή Αρχείο Παραγωγή, Μεταποίηση Η νέα μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ)
Η νέα μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) Εκτύπωση E-mail

Εισήγηση του Γιώργου Αγοραστάκη στην Ημερίδα του Συνδέσμου Γεωπόνων Ν. Χανίων στα Χανιά 20 -10 - 2000

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

         ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Ι.       ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ  ΚΑΙ ΓΕΩΡΓΙΑ

ΙΙ.      ΟΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΓΑΝΙΣΜΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ (ΠΟΕ - WTO)

ΙΙΙ.     Η ΝΕΑ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

IV.     ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ  ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

V.      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  - ΒΑΣΙΚΟΙ  ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

 

ΚΑΠ          Η τελευταία μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) έχει δρομολογηθεί από το 1997, κάτω από το Πρόγραμμα Δράσης 2000 - γνωστό ως Agenda 2000-.

          Tο Πρόγραμμα Δράσης 2000, προδιαγράφει σε ενιαίο πλαίσιο τις πολιτικές ανάπτυξης της ΕΕ στις αρχές του νέου αιώνα, με την προοπτική της διεύρυνσής της προς ανατολάς. Ιδιαίτερο αντικείμενο του προγράμματος αποτελεί η σκοπούμενη μεταρρύθμιση της ΚΑΠ. Από τότε μέχρι σήμερα έχει αποφασιστεί το μεγαλύτερο μέρος των αλλαγών που επέρχονται.

 

          Σημαντική επιρροή σ' αυτή την "αλλαγή πλεύσης" είχαν δύο παράγοντες.

Ο πρώτος είναι εξωτερικός, που αφορά τις παγκόσμιες εξελίξεις στον τομέα της γεωργίας και τις ρυθμίσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ - WTO).

Ο δεύτερος εσωτερικός και σχετίζεται με την απόφαση των 12 για διεύρυνση της ΕΕ προς ανατολάς και την είσοδο-σύνδεση με νέες χώρες.

 

Η μεταρρύθμιση σηματοδοτεί ένα νέο στάδιο προς την κατεύθυνση της πολιτικής στήριξης των γεωργών μάλλον αντί των προϊόντων. Πιο μακροπρόθεσμα, οι μεταρρυθμίσεις δημιουργούν συνθήκες για την προσέγγιση των γεωργικών οικονομιών των χωρών που έχουν υποβάλει υποψηφιότητα για να ενταχθούν στην Ένωση.

Η αναθεώρηση της ΚΑΠ, όπως την προτείνει η AΤΖΕΝΤΑ 2000, περιλαμβάνει δραστική μείωση τιμών για αγροτικά προϊόντα που καλύπτουν περίπου το 50% της τελικής γεωργικής παραγωγής στην ΕΕ. Σε πρώτη φάση ρυθμίζονται θέματα που αφορούν τα αγροτικά προϊόντα του βορρά και δρομολογούνται σειρά δυσμενών ρυθμίσεων σε βασικά μεσογειακά προϊόντα, ή προτείνονται νέες. Οι ρυθμίσεις αυτές συνδυάζονται με την αποσυσχέτιση των επιδοτήσεων από τις παραγωγικές επιδόσεις,  και αντ΄ αυτών προβλέπεται χορήγηση εισοδηματικών αντισταθμίσεων.

 

Η νέα πολιτική αγροτικής ανάπτυξης, που καθιερώνεται με τους παραπάνω κανονισμούς ονομάστηκε "δεύτερος πυλώνας" της κοινής γεωργικής πολιτικής.

Οι βασικές αρχές που καθορίστηκαν για αυτήν την νέα πολιτική αγροτικής ανάπτυξης είναι :

·     Ο πολυλειτουργικός χαρακτήρας της γεωργίας, δηλαδή ο ποικίλος ρόλος της πέραν της παραγωγής ειδών διατροφής.

·     Μια πολυτομεακή και ενσωματωμένη στην αγροτική οικονομία προσέγγιση, προκειμένου να διαφοροποιηθούν οι δραστηριότητες, να δημιουργηθούν νέες πηγές εισοδήματος και απασχόλησης.

Οι βασικοί άξονες της πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

·     η ενίσχυση του γεωργικού και δασοκομικού τομέα,

·     η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των αγροτικών περιοχών,

·     η διατήρηση του περιβάλλοντος της υπαίθρου.

 

Ι. 

Ένα νέο διεθνές πλαίσιο διαμορφώνεται για τη γεωργία υπό την επίδραση της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και της αλματώδους ανάπτυξης της τεχνολογίας.

Το περιβάλλον αυτό χαρακτηρίζεται από:

 

• Την απελευθέρωση των διεθνών αγορών και στα γεωργικά προϊόντα υπό την επίδραση της απελευθέρωσης διεθνούς εμπορίου

• Την σταδιακή μείωση της αγροτικής απασχόλησης σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο. (Στην Ε.Ε. πτώση του μέσου όρου αγροτικής απασχόλησης, σε 6% από 25% που ήταν στη δεκαετία 1960).

• Την ταυτόχρονη αύξηση της παραγωγικότητας λόγω της χρήσης νέων τεχνολογιών.

• Τη διόγκωση της ανεργίας από την εγκατάλειψη της υπαίθρου και την αγροτική έξοδο

• Τον περιορισμό της εσωτερικής προστασίας του ευρωπαϊκού αγροτικού τομέα κατά 20% (Συμφωνία GATT/ΠΟΕ)

 

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση τα προβλήματα αυτά πολλαπλασιάζονται από την προοδευτική αναθεώρηση της ΚΑΠ, μια διαδικασία που αρχίζει από το 1988, εντείνεται το 1992 (αναθεώρηση Mac Sharry) και κορυφώνεται με τις τελευταίες προτάσεις του κειμένου της AGENDA. Η πεμπτουσία αυτών των αναθεωρήσεων είναι ότι προτείνεται η μείωση των θεσμικών τιμών αγροτικών προϊόντων και η υιοθέτηση άμεσων εισοδηματικών ενισχύσεων στους αγρότες της Ε.Ε. των 15. Στο μέλλον αναμένεται μείωση των θεσμικών τιμών στα επίπεδα των διεθνών (δηλ. 50% -75% χαμηλότερες από τις σημερινές).

Το γεγονός ότι ενδέχεται μέρος τουλάχιστον της ΚΑΠ να επανεθνικοποιηθεί, με βάση τις εξελίξεις που θα σημειωθούν όχι μόνο στις διαπραγματεύσεις GATT/ΠΟΕ, ή στο πεδίο της διεύρυνσης προς ΧΚΑΕ, αλλά και τις εξελίξεις στην ΟΝΕ, τη δημιουργία Μεσογειακής Ζώνης Ελευθέρων Συναλλαγών κ.λ.π.

Οι ρυθμίσεις αυτές έχουν φέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των ιδίων πόρων. Η τελευταία απαίτηση της Γερμανίας να επαναθεωρηθούν οι εισφορές της στον Κοινοτικό Προϋπολογισμό- προτείνει να μειωθούν περίπου κατά 30% ετησίως- οδηγεί σε σοβαρό προβληματισμό για το μέλλον της ΚΑΠ. Η προοπτική της επανεθνικοποίησης των δαπανών της ΚΑΠ (πρόταση ΕΕ - κατά 25%) μέσω της συγχρηματοδότησής της από την Κοινότητα και τα κράτη-μέλη δεν αποκλείεται στο μέλλον.

 

Τα σύννεφα πυκνώνουν γύρω από την Ελληνική γεωργία. Όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον πολύ επικίνδυνο και απαιτείται έγκαιρη προσαρμογή η οποία δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Αν και αργά, απαιτείται  εθνικός προγραμματισμός για την έγκαιρη προσαρμογή της ελληνικής γεωργίας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς της.

 

ΙΙ.

          Ένας από τους παράγοντες οι οποίοι ασκούν ήδη και θα ασκήσουν σημαντική επίδραση στη διαμόρφωση του διεθνούς οικονομικού και εμπορικού περιβάλλοντος την προσεχή δεκαετία, αποτελούν οι διατάξεις του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ).

 

          Το 1947 ιδρύθηκε η Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (GATT - General Agreement on Tariffs and Trade) σαν φυσικό επακόλουθο των γεγονότων και των προσπαθειών που ακολούθησαν για την αποκατάσταση της ισορροπίας στην παγκόσμια οικονομία μετά το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Λειτούργησε για 47 χρόνια (1948- 1994), δεν αποτέλεσε όμως έναν διεθνή οργανισμό με νομική προσωπικότητα. Οι διαπραγματεύσεις που γίνονταν στα πλαίσια της GATT ονομάζονται Γύροι. Ο τελευταίος, με το όνομα Γύρος Ουρουγουάης (1986- 1994) κατέληξε στο Μαρρακές (1994), όπου υπογράφηκε η Τελική Πράξη, η οποία προβλέπει μεταξύ άλλων τη δημιουργία του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από 1-1-1995.

 

          Ο ΠΟΕ έχει τα χαρακτηριστικά ενός Διεθνούς Οργανισμού Εμπορίου ενώ η GATT ήταν μία Συμφωνία. Παρόλα αυτά η συνέχεια της GATT εξασφαλίστηκε με διάταξη που προβλέπει ότι ο νέος Οργανισμός θα διέπεται από τις αποφάσεις, τις διαδικασίες και τις πρακτικές που αναπτύχθηκαν στη GATT. Στον ΠΟΕ έχουν ενσωματωθεί όλα τα αποτελέσματα του Γύρου Ουρουγουάης.

 

1.       Οι κύριες Διατάξεις του ΠΟΕ,

 

αφορούν τα παρακάτω θέματα: 

"ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ" ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΑΓΑΘΩΝ             "Φιλελευθεροποίηση" σημαίνει άνοιγμα των αγορών με τη μείωση ή εξάλειψη των πάσης φύσεως εμποδίων (δασμολογικών και μη δασμολογικών) τα οποία αποτελούν φραγμό στην ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου.

 

ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

          Οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν στη μείωση των εισαγωγικών δασμών για τα βιομηχανικά προϊόντα κατά το 1/3 (κατά μέσο όρο).

ΜΗ-ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

          Πολλά μη-δασμολογικά μέτρα της λεγόμενης "γκρίζας ζώνης" (πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού και εμπορικές διενέξεις) επιδιώκεται να εξαλειφθούν με συμφωνίες σε διακρατικό επίπεδο, οι οποίες δεσμεύουν το ένα συμβαλλόμενο μέρος να επιδείξει αυτοπειθαρχία και να περιορίσει τις εξαγωγές του προς το άλλο συμβαλλόμενο μέρος σε ορισμένα επίπεδα.

 

ΚΑΝΟΝΕΣ ANTIDUMPING

          Σύμφωνα με τις διατάξεις του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου υπάρχει dumping, όταν επιχείρηση πουλάει τα προϊόντα της στο εξωτερικό σε τιμές χαμηλότερες από την κανονική τιμή (εσωτερική αγορά). Η πράξη αυτή θεωρείται από τις διατάξεις του ΠΟΕ σαν πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού και για το λόγο αυτό υπάρχουν διατάξεις για τη θεραπεία αυτών των περιπτώσεων.

 

ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΑΣΜΟΙ ΑΝΤΙ-ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ

          Στην παλιά συμφωνία υπήρχε ασάφεια του τι αποτελεί επιδότηση. Οι διατάξεις του ΠΟΕ δίνουν σαφώς τον ορισμό καθώς και μία "πράσινη λίστα" η οποία περιέχει τις μη-αγώγιμες επιδοτήσεις (επιδοτήσεις που δεν ενεργοποιούν τον κώδικα-τις επιτρεπόμενες επιδοτήσεις). Ενδεικτικά αναφέρονται σαν επιτρεπόμενες επιδοτήσεις: οι επιδοτήσεις για έρευνα και ανάπτυξη, για προστασία του περιβάλλοντος, για έρευνα marketing και ειδικότερα εξαγωγικού

          Επιτρέπεται οι κρατικές αρχές να χορηγούν ενισχύσεις-επιδοτήσεις σε επιχειρήσεις για την ανάπτυξη της έρευνας και καινούργιων προϊόντων. 

Η χορήγηση επιδοτήσεων για την προστασία του περιβάλλοντος, εντάσσεται μέσα στα πλαίσια της εισαγωγής της περιβαλλοντικής διάστασης σε όλες τις οικονομικές δραστηριότητες.

          Υπάρχει μία κατηγορία επιδοτήσεων οι οποίες απαγορεύονται από τις διατάξεις. Πρόκειται για τις εξαγωγικές επιδοτήσεις (στα βιομηχανικά προϊόντα) διότι θεωρείται ότι στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό. Χώρες που διατηρούν εξαγωγικές επιδοτήσεις θα πρέπει να τις μειώσουν σταδιακά και στη συνέχεια να τις καταργήσουν. Η επαναφορά τους απαγορεύεται.

          Τέλος, όσον αφορά όλες τις άλλες κατηγορίες επιδοτήσεων, εάν αποδειχθεί ότι έχουν προκαλέσει σοβαρή ζημιά ή υπάρχει απειλή σοβαρής ζημιάς στη βιομηχανία της εισάγουσας χώρας, τότε επιβάλλεται δασμός στις εισαγωγές του προϊόντος το οποίο έχει επιδοτηθεί.

ΡΗΤΡΕΣ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

          Η ρήτρα διασφάλισης επιτρέπει σε συμβαλλόμενο μέρος του ΠΟΕ να παίρνει μέτρα περιοριστικά των εισαγωγών του όταν αποδειχθεί ότι οι αθρόες εισαγωγές προκάλεσαν ζημιά ή υπάρχει απειλή σοβαρής ζημιάς στην εγχώρια ομοειδή βιομηχανία της εισάγουσας χώρας.

 

ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ (ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ)

          Η Συμφωνία για Δημόσιες Συμβάσεις αποτελεί μία από τις τρεις Συμφωνίες που υπογράφτηκαν συγχρόνως με την Τελική Πράξη του Γ.Ο. στο Μαρρακές.

          Αποφασίσθηκε η μεγαλύτερη διαφάνεια και δυνατότητα ελέγχου κατά τη διενέργεια των διεθνών διαγωνισμών στις κρατικές προμήθειες. Επιχείρηση η οποία θεωρεί ότι έχει υποστεί διακριτική μεταχείριση σε κάποιο διεθνή διαγωνισμό χώρας, θα έχει τη δυνατότητα προσφυγής στη δικαιοσύνη της χώρας που διενήργησε το διαγωνισμό.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

          Θεσπίζεται καινούργιος μηχανισμός επίλυσης των εμπορικών διαφορών, πιο ενισχυμένος και αυστηρότερος. Για όλες τις εμπορικές διενέξεις θα επιλαμβάνεται το Dispute Settlement Body. Οι καινούργιες διατάξεις προβλέπουν αυτόματους μηχανισμούς υιοθέτησης των αποτελεσμάτων των panels, δεσμευτική διαιτησία, δικαίωμα εφέσεως.
 

ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

Καινούργια θέματα για τον Γ.Ο. και ΠΟΕ θεωρούνται:

 

ΤΑ ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΑΙ ΕΝΔΥΜΑΤΑ

ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ (TRIPS)

 ΚΑΙ Η ΓΕΩΡΓΙΑ

          Κύριος στόχος των διαπραγματεύσεων για τη γεωργία ήταν η μείωση των διαρθρωτικών πλεονασμάτων και η προσέγγιση προς τους νόμους της προσφοράς ζήτησης, μέσω της μείωσης των επιδοτήσεων ή των ενισχύσεων που συνέτειναν στην αύξηση της παραγωγής. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, προτιμήθηκαν μέτρα τα οποία είναι ουδέτερα στην παραγωγή και την εμπορία των γεωργικών προϊόντων.

Κατά τη χρονική περίοδο 1995-2000 προβλέφτηκε να επέλθουν οι εξής αλλαγές:

·     Μείωση των εξαγωγικών επιδοτήσεων ( 21% κατ' όγκο και 36% κατ' αξία).

·     Βελτίωση του βαθμού πρόσβασης στις παγκόσμιες αγορές. Συγκεκριμένα τα μη-δασμολογικά μέτρα (ποσοτικοί περιορισμοί, άδειες εισαγωγών, ελάχιστες τιμές κλπ) που εμποδίζουν την ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου αγροτικών προϊόντων, θα μετατραπούν σε ισοδύναμους δασμούς ( η διαδικασία αυτή καλείται δασμοποίηση) και θα μειωθούν σταδιακά κατά 36%.

·     Αποδέσμευση των ενισχύσεων από την παραγωγή και την παροχή άμεσης εισοδηματικής βοήθειας στους γεωργούς, η οποία θεωρείται ουδέτερη ως προς την παραγωγή.

·     Για να διασφαλισθεί ότι η μετατροπή των μη δασμολογικών μέτρων σε δασμούς δεν θα οδηγήσει σε υπερβολική αύξηση των δασμών, η συμφωνία για τη Γεωργία προβλέπει την έννοια της τρέχουσας πρόσβασης: Τα αγροτικά προϊόντα που υπόκεινται στο καθεστώς της δασμοποίησης και εισάγονται σε κάποια χώρα σε ποσοστά υψηλότερα κατά 5% της εσωτερικής κατανάλωσης της εισάγουσας χώρας, τότε η εισάγουσα χώρα δεσμεύεται να διατηρήσει τις λεγόμενες συνθήκες τρέχουσας πρόσβασης, δηλαδή να διατηρήσει τουλάχιστον συνθήκες εισαγωγής παρόμοιες με αυτές που ίσχυαν την περίοδο 1986 - 1988.

 

2.       Ο Νέος Γύρος των Πολυμερών Εμπορικών Διαπραγματεύσεων

 

          Η Υπουργική Συνάντηση των χωρών- μελών ΠΟΕ που διεξάχθηκε στο Σηάτλ, ΗΠΑ κατά το διάστημα 30/11- 3/12 1999 , αποτέλεσε την έναρξη του Νέου Γύρου Πολυμερών Εμπορικών Διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ και επονομάστηκε γύρος της Χιλιετίας (Millennium Round) ή Γύρος 2000. Είναι γνωστό ότι σημείωσε αποτυχία από το γεγονός ότι,  οι χώρες του ΠΟΕ δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν τίποτα παραπέρα. Η διαδικασία όμως συνεχίζεται. Η Ημερήσια Διάταξη των Διαπραγματεύσεων του Ν.Γ.  περιλαμβάνει τους τομείς της Γεωργίας και των Υπηρεσιών.

          Οι κυρίαρχες απόψεις που εκφράζονται στους κόλπους του ΠΟΕ θα μπορούσαν να ομαδοποιηθούν σε δύο κύριες κατηγορίες. Στις χώρες που επιθυμούν έναν σφαιρικό γύρο Διαπραγματεύσεων (Comprehensive Round) και σε εκείνες που προτιμούν την διεξαγωγή συγκεκριμένων τομεακών διαπραγματεύσεων από τις οποίες αναμένουν oφέλη.

          Η Ε.Ε. υποστηρίζει τη διεξαγωγή ενός σφαιρικού γύρου διαπραγματεύσεων, διότι εκτιμά ότι κατ΄ αυτόν τον τρόπο μπορούν να επιλυθούν τα προβλήματα που εγείρονται στο πολυμερές εμπορικό σύστημα που καθιερώνει ο ΠΟΕ. Ο Σφαιρικός γύρος συνδυάζεται με την αρχή της ενιαίας δέσμευσης (Single Undertaking), δηλαδή την δέσμευση των κρατών μελών του ΠΟΕ επί όλων των αποτελεσμάτων των διαπραγματεύσεων, χωρίς εξαιρέσεις. Αντίθετα με την Ε.Ε., οι ΗΠΑ προτιμούν την διεξαγωγή τομεακών συζητήσεων, που θα επικεντρωθούν στα ζητήματα της built- in agenda, τα συμφωνημένα δηλαδή από τον Γύρο Ουρουγουάης προς συζήτηση θέματα (Γεωργία, Υπηρεσίες). Μέχρι στιγμής οι ΗΠΑ δεν έχουν αποκλείσει την συζήτηση και άλλων τομεακών θεμάτων, απορρίπτουν όμως την σφαιρική διαπραγμάτευση.

Ενάντια στη διευρυμένη Ημερήσια Διάταξη τοποθετούνται πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, φοβούμενες ότι από μια τέτοια διαδικασία δεν θα προκύψουν καθόλου οφέλη για αυτές. Τέλος σημειώνεται η επιθυμία κάποιων χωρών μελών του ΠΟΕ να επικεντρωθούν οι διαπραγματεύσεις σε ζητήματα πρόσβασης στην αγορά.

 

3.       Η Ε.Ε. και οι συμφωνίες GATT-ΠΟΕ

         

          Με τις αποφάσεις και συμφωνίες GATT-ΠΟΕ η ΕΕ έχει εναρμονιστεί πλήρως.

Ειδικά, ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 3290/94 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 22ας Δεκεμβρίου 1994 "σχετικά με τις προσαρμογές και τα μεταβατικά μέτρα στον τομέα της γεωργίας που είναι αναγκαία για την εφαρμογή των συμφωνιών οι οποίες έχουν συναφθεί στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης " ρυθμίζει όλα τα θέματα προσαρμογής που αφορούν την ΚΑΠ στις παρακάτω ΚΟΑ και τομείς,

ΣΙΤΗΡΑ, ΡΥΖΙ, ΑΠΟΞΗΡΑΜΕΝΕΣ ΖΩΟΤΡΟΦΕΣ, ΖΑΧΑΡΗ, ΛΙΠΑΡΕΣ ΟΥΣΙΕΣ, ΛΙΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΝΝΑΒΙΣ, ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΒΟΕΙΟ ΚΡΕΑΣ, ΠΡΟΒΕΙΟ ΚΑΙ ΑΙΓΕΙΟ ΚΡΕΑΣ, ΧΟΙΡΕΙΟ ΚΡΕΑΣ, ΚΡΕΑΣ ΠΟΥΛΕΡΙΚΩΝ, ΑΥΓΑ, ΟΠΩΡΟΚΗΠΕΥΤΙΚΑ, ΜΕΤΑΠΟΙΗΜΕΝΑ ΟΠΩΡΟΚΗΠΕΥΤΙΚΑ, ΜΠΑΝΑΝΕΣ, ΟΙΝΟΣ, ΚΑΠΝΟΣ, ΛΥΚΙΣΚΟΣ, ΖΩΝΤΑΝΑ ΦΥΤΑ ΚΑΙ ΑΝΘΟΚΟΜΙΑ, ΣΠΟΡΟΙ ΠΡΟΣ ΣΠΟΡΑ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ
 

Το 1997 η ΕΕ προχώρησε παραπέρα, στο πλαίσιο της ανακοίνωσής της «Πρόγραμμα δράσης 2000»,καθόρισε  τη θέση σχετικά με το μέλλον της κοινής γεωργικής πολιτικής. Η Επιτροπή υπογράμμισε ιδίως την ανάγκη "εμβάνθυσης της μεταρρύθμισης" της ΚΑΠ του 1992, συνεχίζοντας τη μετάβαση προς τις τιμές της διεθνούς αγοράς και την εν μέρει αντιστάθμιση της μείωσης των θεσμικών τιμών -που συνεπάγεται αυτή η μετάβαση-  με αύξηση των άμεσων εισοδηματικών ενισχύσεων. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου υπογράμμισε επίσης την ανάγκη να συνεχιστεί και να προχωρήσει ακόμη περισσότερο η μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής και να επεκταθεί σε προϊόντα της Μεσογείου, και υπενθύμισε τη βούληση της Ένωσης να συνεχίσει να αναπτύσσει το σημερινό πρότυπο ευρωπαϊκής γεωργίας επιδιώκοντας παράλληλα μεγαλύτερη εσωτερική και εξωτερική ανταγωνιστικότητα.

 

Μια τέτοια αλλαγή αιτιολογήθηκε από λόγους, μεταξύ των οποίων οι εξής: ο κίνδυνος εμφάνισης νέων ανισορροπιών στην αγορά, η προοπτική νέου κύκλου εμπορικών διαπραγματεύσεων, η αναζήτηση μιας φιλικότερης προς το περιβάλλον και ποιοτικότερης γεωργίας, και η προοπτική της διεύρυνσης.

 

Η Ε.Επιτροπή πρόβλεψε μείωση των θεσμικών τιμών. Αυτές οι μειώσεις προτείνεται να  αντισταθμιστούν με την αύξηση των πριμοδοτήσεων του εισοδήματος. Ακόμη, η Επιτροπή πρότεινε να οριστεί ένα συγκεκριμένο ανώτατο όριο ανά εκμετάλλευση, για όλες τις άμεσες ενισχύσεις του εισοδήματος που χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα.

 

Οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν, ιδίως σε όρους μείωσης των τιμών στήριξης θεωρείται ότι αποτελούν σημαντική συμβολή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη σταθεροποίηση των παγκόσμιων γεωργικών αγορών. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δηλώνει ότι οι αποφάσεις που έχουν εγκριθεί σχετικά με τη μεταρρύθμιση της ΚΑΠ στο πλαίσιο του Προγράμματος Δράσεως 2000, θα αποτελέσουν τα βασικά στοιχεία για τον καθορισμό της διαπραγματευτικής εντολής της Επιτροπής, ενόψει των μελλοντικών πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ).

Η ανάλυση των επιπτώσεων της διεύρυνσης στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως στους τομείς της γεωργίας και των διαρθρωτικών ταμείων, επιβεβαιώνει ότι από τη διεύρυνση είναι δυνατόν να προκύψουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο και να σημειωθεί πρόοδος στις κοινοτικές πολιτικές, αλλά συγχρόνως και ότι θα επεκταθεί η ανομοιογένεια της Ένωσης και, κατά συνέπεια, ότι θα ανακύψουν προβλήματα τομεακής και περιφερειακής προσαρμογής, για την επίλυση των οποίων θα απαιτηθεί η κατάλληλη προετοιμασία. Η Επιτροπή θεωρεί, επομένως, κρίσιμο στοιχείο την πλήρη εκμετάλλευση της προενταξιακής περιόδου, ώστε οι υποψήφιες χώρες να είναι σε θέση να εφαρμόσουν το κοινοτικό κεκτημένο αμέσως ήδη με την προσχώρησή τους ή κατόπιν εύλογης μεταβατικής περιόδου.

 

ΚΑΠ 

ΙΙΙ.   

Η πρόταση για την αναθεώρηση της ΚΑΠ στα πλαίσια της Αgenda 2000 και εν όψει των διαπραγματεύσεων του Π.Ο.Ε., κατατέθηκε το 1997. Η μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής που αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Βερολίνου στις 24 και 25 Μαρτίου 1999. Τούτο έγινε κατά κύριο λόγο στα πλαίσια ενός μονομερούς σχεδιασμού επίλυσης των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα βασικά προϊόντα των χωρών του Βορρά της Ε.Ε.

Η πρόταση για μείωση των τιμών αυτών των προϊόντων Βορρά έχει στόχο :

α) να καταστήσει τα προϊόντα του Βορρά ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές,

β) να δώσει ισχυρές αντισταθμίσεις στους παραγωγούς των χωρών του Βορρά,

γ) να διευρύνει τις ενισχύσεις στην Ε.Ε. για την ανάπτυξη της υπαίθρου με σχετική συρρίκνωση της γεωργίας,

δ) να διευρύνει τις ενισχύσεις για περιβαλλοντικές δράσεις όσον αφορά το εσωτερικό της Ε.Ε., και

ε) να προετοιμάσει τη διεύρυνση στον γεωργικό τομέα με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

 

Γενικότερα η μεταρρύθμιση σηματοδοτεί ένα νέο στάδιο προς την κατεύθυνση της πολιτικής στήριξης των γεωργών μάλλον αντί των προϊόντων. Πιο μακροπρόθεσμα, οι μεταρρυθμίσεις δημιουργούν συνθήκες ευνοϊκές για την προσέγγιση των γεωργικών οικονομιών των χωρών που έχουν υποβάλει υποψηφιότητα για να ενταχθούν στην Ένωση.

Η αναθεώρηση της ΚΑΠ, όπως την προτείνει η AΤΖΕΝΤΑ 2000, περιλαμβάνει δραστική μείωση τιμών για αγροτικά προϊόντα που καλύπτουν περίπου το 50% της τελικής γεωργικής παραγωγής στην ΕΕ. Σε πρώτη φάση ρυθμίζονται θέματα που αφορούν τα αγροτικά προϊόντα του βορρά και δρομολογούνται σειρά δυσμενών ρυθμίσεων σε βασικά μεσογειακά προϊόντα, ή προτείνονται νέες. Οι ρυθμίσεις αυτές συνδυάζονται με την αποσυσχέτιση των επιδοτήσεων από τις παραγωγικές επιδόσεις,  και αντ΄ αυτών προβλέπεται χορήγηση εισοδηματικών αντισταθμίσεων.

 

Θέση σε εφαρμογή του προγράμματος δράσης 2000

Στο πλαίσιο στο πλαίσιο των παραπάνω αποφάσεων και του Προγράμματος Δράσης 2000, το Συμβούλιο εξέδωσε, στις 17 Μαΐου 1999, το σύνολο των κανονισμών. [Κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 έως 1259/1999 και κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1493/1999] σχετικά με τη μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής.

   

1.  Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

 

α) Χρηματοδοτικό πλαίσιο

Το νέο χρηματοδοτικό πλαίσιο καλύπτει την εξέλιξη της ΚΑΠ και τις συνέπειες της διεύρυνσης της Κοινότητας για περίοδο αρκετά μεγάλη. Το κόστος εφαρμογής της εκτιμάται σε μέσο επίπεδο των 40,5 δις. ευρώ συν 14 δις. Ευρώ, για τη σχετική περίοδο για την αγροτική ανάπτυξη καθώς και για τα κτηνιατρικά και φυτοϋγειονομικά μέτρα. Βάσει των νέων αποφάσεων, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θεώρησε ότι τα ποσά που πρέπει να εγγραφούν στη στήλη 1 των δημοσιονομικών προοπτικών είναι τα ακόλουθα.

 

ΕΤΟΣ

ΔΑΠΑΝΗ

(εκατ. ευρώ - τιμή 1999)

2001
2001
2002
2003
2004
2005
2005

40 920
42 800
43 900
43 770
42 760
41 930
41 600

 

 

Η μείωση των τιμών στήριξης αντισταθμίζονται κατά ένα μέρος από τις δαπάνες σε θέματα αγροτικά ή άλλα συνοδευτικά μέτρα (άμεσες ενισχύσεις στα εισοδήματα, πρόωρη συνταξιοδότηση, ενισχύσεις στους νέους γεωργούς, κλπ. ...).

Το προβλεπόμενο ποσό στις χρηματοδοτικές προοπτικές για το γεωργικό μέσο προένταξης είναι 250 εκατ. ευρώ - τιμή 1999.

 

β) Ο μηχανισμός χρηματοδότησης της κοινής γεωργικής πολιτικής

[Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου1999 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής]

 

Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Γεωργικού Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ),  απορροφά μεγάλο μέρος του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το τμήμα "Εγγυήσεις" του Ταμείου χρηματοδοτεί συγκεκριμένα τις δαπάνες της κοινής οργάνωσης γεωργικών αγορών (ΚΟΑ), τις ενέργειες στο χώρο της αγροτικής ανάπτυξης, οι οποίες συνοδεύουν τη στήριξη των αγορών και τα αγροτικά μέτρα εκτός των περιφερειών του Στόχου 1.

Το τμήμα "Προσανατολισμός" χρηματοδοτεί τις λοιπές δαπάνες αγροτικής ανάπτυξης (εκείνες που δεν χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις).

Η διοίκηση του Ταμείου που ασκείται από την επιτροπή του ΕΓΤΠΕ αρθρώνεται στο πλαίσιο μιας συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Η διαχειριστική επιτροπή του Ταμείου συντίθεται από εκπροσώπους των κρατών μελών και της Επιτροπής.

Τα κράτη μέλη ορίζουν τις υπηρεσίες και τους οργανισμούς που εξουσιοδοτούνται να καλύπτουν τις δαπάνες. Οι οργανισμοί πληρωμής αποτελούν εγκεκριμένες υπηρεσίες ή οργανισμούς των κρατών μελών, οι οποίοι προσφέρουν επαρκείς εγγυήσεις ώστε:

·          η επιλεξιμότητα των αιτήσεων και η συμμόρφωσή τους προς τους κοινοτικούς κανόνες να ελέγχονται πριν να διαταχθεί η πληρωμή·

·          οι διενεργούμενες πληρωμές να διασταυρώνονται κατά τρόπο ακριβή και εξαντλητικό·

·          τα απαιτούμενα έγγραφα να προσκομίζονται εντός των τασσόμενων προθεσμιών και υπό τη μορφή που προβλέπεται από τους κοινοτικούς κανόνες.

Οι οργανισμοί οφείλουν να διαθέτουν δικαιολογητικά έγγραφα για τις διενεργούμενες πληρωμές και έγγραφα σχετικά με την εκτέλεση των προδιαγραφόμενων διοικητικών και φυσικών ελέγχων.

Οι αναγκαίες πιστώσεις για την κάλυψη των δαπανών του ΕΓΤΠΕ, τίθενται στη διάθεση των κρατών μελών εκ μέρους της Επιτροπής, υπό μορφή προκαταβολών έναντι της βεβαίωσης των πραγματοποιηθεισών δαπανών. Στην πράξη πρόκειται για εξόφληση των δαπανών που πραγματοποίησαν (και προχρηματοδότησαν) τα κράτη μέλη. Επιπλέον, στη διάθεση των κρατών μελών μπορεί να διατεθεί μετακυλιόμενο κεφάλαιο, για την υλοποίηση προγραμμάτων στο πλαίσιο ενεργειών για την αγροτική ανάπτυξη.

Τα κράτη μέλη, αφού τελειώσει το οικονομικό έτος διαβιβάζουν στην Επιτροπή την ετήσια δήλωση δαπανών, καθώς και βεβαίωσή για το ακέραιο, το ακριβές και αληθές των διαβιβαζόμενων λογαριασμών.

Πριν από το Μάιο, η Επιτροπή διενεργεί εκκαθάριση των λογαριασμών των οργανισμών πληρωμής. Η απόφαση αφορά το ακέραιο, το ακριβές και αληθές των λογαριασμών.

 

2.         ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΑΜΕΣΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

 

[Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1259/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου1999 σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής]

 

Σε πολλές κοινές οργανώσεις αγοράς (ΚΟΑ) προβλέπεται, ως μέτρο στήριξης, η χορήγηση άμεσων πληρωμών στους γεωργούς. Ο παραπάνω κανονισμός καθορίζει οριζόντιους κανόνες που εφαρμόζονται στις διάφορες ΚΟΑ, που προωθούν την ένταξη των περιβαλλοντικών λόγων και των λόγων απασχόλησης στην πολιτική της χορήγησης αμέσως ενισχύσεων στα κράτη μέλη.
            Από τον κανονισμό καλύπτονται οι ΚΟΑ που αφορούν: μεγάλες καλλιέργειες, άμυλο γεωμήλων, σιτηρά, ελαιόλαδο, ψυχανθή για την παραγωγή σπόρων, λίνος κάνναβη, μεταξοσκώληκες, μπανάνες, σταφίδες, καπνό, σπόρους για σπορά, λυκίσκο, ρύζι, βόειο κρέας, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, αιγοπρόβειο κρέας, Poseidom, Poseima, Poseican, Νησιά του Αιγαίου Πελάγους.

 

Η θεώρηση περιβαλλοντικών λόγων από τα κράτη μέλη κατά τη χορήγηση αμέσως ενισχύσεων μπορεί να γίνει εξαρτώντας τις ενισχύσεις:

·          από γεωργοπεριβαλλοντικές υποχρεώσεις, από γενικές και ειδικές περιβαλλοντικές απαιτήσεις

Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι λαμβάνονται υπόψη λόγοι απασχολήσεως των γεωργών, τα κράτη μέλη μπορούν:

·          να καθορίσουν όρια, όσον αφορά το απασχολούμενο εργατικό δυναμικό, τη συνολική ευημερία των εκμεταλλεύσεων ή τα συνολικά ποσά των καταβαλλομένων πληρωμών.

·          να μειώσουν την παρεχομένη στήριξη σε ένα γεωργό σε περίπτωση αθετήσεως του αντιστοίχου ορίου. Η μείωση αυτή δεν μπορεί ωστόσο να υπερβεί το 20% του συνολικού ποσού των καταβαλλομένων πληρωμών.

Εφαρμόζοντας αυτά τα περιβαλλοντικά κριτήρια και τα κριτήρια απασχόλησης, τα κράτη μέλη διασφαλίσουν την ίση μεταχείριση μεταξύ των γεωργών και αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού.

Οι πληρωμές που δεν έχουν καταβληθεί στους γεωργούς λόγω αθετήσεως των περιβαλλοντικών απαιτήσεων και των ορίων απασχόλησης παραμένουν στη διάθεση των συγκεκριμένων κρατών μελών και τις χρησιμοποιούν ως συμπληρωματική κοινοτική στήριξη στο πλαίσιο της στήριξης στην αγροτική ανάπτυξη (πρόωρη συνταξιοδότηση, μειονεκτικές περιοχές και περιοχές με περιβαλλοντικούς περιορισμούς, γεωργοπεριβαλλοντικές δράσεις, δασοφύτευση), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1259/99 επί της αγροτικής ανάπτυξης.

 

3.         ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΝΕΑ Κ.Α.Π.

 

[Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου1999 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών
 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1750/1999 της Επιτροπής της 23ης Ιουλίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ)

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2603/1999 της Επιτροπής της 9ης Δεκεμβρίου 1999, για τη θέσπιση μεταβατικών κανόνων όσον αφορά τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου]

 

Η νέα πολιτική αγροτικής ανάπτυξης, που καθιερώνεται με τους παραπάνω κανονισμούς ονομάστηκε "δεύτερος πυλώνας" της κοινής γεωργικής πολιτικής. Ως βασικό στοιχείο, η πολιτική αυτή αποβλέπει στη δημιουργία ενός πλαισίου που θα διασφαλίσει το μέλλον των αγροτικών περιοχών και θα προωθήσει τη διατήρηση και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.

Οι βασικές αρχές που καθορίστηκαν για αυτήν την νέα πολιτική αγροτικής ανάπτυξης είναι :

·          Ο πολυλειτουργικός χαρακτήρας της γεωργίας, δηλαδή ο ποικίλος ρόλος της πέραν της παραγωγής ειδών διατροφής. Αυτό προϋποθέτει την αναγνώριση και την προώθηση του φάσματος των υπηρεσιών που παρέχουν οι γεωργοί.

·          Μια πολυτομεακή και ενσωματωμένη στην αγροτική οικονομία προσέγγιση, προκειμένου να διαφοροποιηθούν οι δραστηριότητες, να δημιουργηθούν νέες πηγές εισοδήματος και απασχόλησης και να προστατευτεί η κληρονομιά της υπαίθρου.

·          Η ευελιξία των ενισχύσεων για αγροτική ανάπτυξη, η οποία βασίζεται στην αρχή της επικουρικότητας και προωθεί την αποκέντρωση, τις διαβουλεύσεις σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και την εταιρική σχέση.

·          Η διαφάνεια στην κατάρτιση και τη διαχείριση των προγραμμάτων, μέσω μιας απλουστευμένης και πιο προσιτής νομοθεσίας.

 

Οι βασικοί άξονες της ανάπτυξης αυτής μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

·          η ενίσχυση του γεωργικού και δασοκομικού τομέα,

·          η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των αγροτικών περιοχών,

·          η διατήρηση του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς της υπαίθρου.

 

 ΚΑΠ

ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

 

α) Πεδίο εφαρμογής

Οι παραπάνω κανονισμοί θεσπίζουν το πλαίσιο της κοινοτικής στήριξης για την "αειφόρο αγροτική ανάπτυξη", από την 1η Ιανουαρίου του 2000. Συνοδεύουν και συμπληρώνουν τα άλλα μέσα της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και της κοινοτικής διαρθρωτικής πολιτικής, και καταργούν για το σκοπό αυτό τους προηγούμενους κανονισμούς που αφορούν τον ΕΓΤΠΕ (4256/88), το στόχο 5 α (950/97, 951/97, 952/97 και 867/90), τα συνοδευτικά μέτρα της μεταρρύθμισης της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής του 1992 (2078/92, 2079/92 και 2080/92) και τη διαρθρωτική ενίσχυση για τη δασοκομία (1610/89).

Τα επιλέξιμα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης ταξινομούνται σε δύο ομάδες:

·          συνοδευτικά μέτρα της μεταρρύθμισης του 1992: πρόωρη συνταξιοδότηση, αγροπεριβαλλοντικά μέτρα, αναδάσωση, καθώς και το καθεστώς που αφορά τις μειονεκτικές περιοχές·

·          τα μέτρα εκσυγχρονισμού και διαφοροποίησης των γεωργικών εκμεταλλεύσεων: επενδύσεις στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, εγκατάσταση νέων γεωργών, κατάρτιση, στήριξη των επενδύσεων στις εγκαταστάσεις μεταποίησης και εμπορίας, συμπληρωματική ενίσχυση στη δασοκομία, προώθηση και μετατροπή της γεωργίας.

  

β)         Συνοδευτικά μέτρα της μεταρρύθμισης του 1992:

 

1) Πρόωρη συνταξιοδότηση

Μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση στους κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων ηλικίας πλέον των 55 ετών, που δεν έχουν ακόμα προσεγγίσει την ηλικία της συνταξιοδότησης, και που αποφασίζουν να σταματήσουν κάθε γεωργική δραστηριότητα για εμπορικούς σκοπούς, μετά από τουλάχιστον 10 έτη γεωργικής εργασίας , που προηγούνται της παύσης δραστηριότητάς τους. Το ίδιο ισχύει για τους εργαζόμενους γεωργούς - οικογενειακοί βοηθοί ή μισθωτοί αγρότες - της ίδιας ηλικίας , που είναι ενταγμένοι στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και έχουν αφιερώσει στη γεωργία τουλάχιστον το ήμισυ του χρόνου τους κατά τα πέντε τελευταία έτη , πριν σταματήσουν τη δραστηριότητά τους.

Στόχος αυτών των ενισχύσεων είναι να δοθεί η δυνατότητα στους γεωργούς μεγάλης ηλικίας να έχουν ένα επαρκές εισόδημα, και να ευνοηθεί , ανάλογα με τη βιωσιμότητα της εκμετάλλευσης, η αντικατάστασή τους ή να χρησιμοποιηθεί η γη τους για άλλες , μη γεωργικές δραστηριότητες (για παράδειγμα δασοκομία, δημιουργία χώρου βιολογικών καλλιεργειών, κ.λ.π.). Έτσι οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων που παραχωρούν τη γη τους μπορούν να λάβουν έως 15.000 ευρώ ανά έτος (150.000 ευρώ κατ' ανώτατο όριο συνολικά) έως ότου γίνουν 75 ετών. Εάν εισπράττουν ήδη σύνταξη από ένα κράτος μέλος, η ενίσχυση θα αποτελεί συμπλήρωμα της σύνταξης. Για τους εργαζομένους, η ενίσχυση μπορεί να ανέλθει σε 3.500 ευρώ ανά έτος (35.000 ευρώ κατ' ανώτατο όριο συνολικά) έως ότου προσεγγίσουν την κανονική ηλικία συνταξιοδότησης.

Στην περίπτωση που ο κάτοχος εκμετάλλευσης αντικατασταθεί, ο διάδοχος γεωργός υποχρεούται να αναλάβει όλη ή ένα μέρος της γης που απελευθερώνεται από τον εκχωρητή, πρέπει να έχει επαρκείς ικανότητες, και να συνεχίσει να βελτιώνει τη βιωσιμότητα της εκμετάλλευσης κατά τη διάρκεια τουλάχιστον 5 ετών.

 

2) Αγροτικό περιβάλλον

Μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση στους γεωργούς που χρησιμοποιούν, για διάρκεια ελάχιστη 5 ετών, μεθόδους γεωργικής παραγωγής που είναι κατάλληλες για την προστασία του περιβάλλοντος και τη διατήρηση του φυσικού χώρου (αγροτικό περιβάλλον), με στόχο να ενθαρρυνθούν οι μορφές εκμετάλλευσης που είναι συμβατές με την προστασία του περιβάλλοντος και τον περιβαλλοντικό γεωργικό σχεδιασμό, την εκτατικοποίηση των γεωργικών τρόπων εκμετάλλευσης, τη διατήρηση των καλλιεργούμενων χώρων σε ένα υψηλό φυσικό επίπεδο, και τη διατήρηση του τοπίου.

Οι ενισχύσεις αυτές υπολογίζονται με βάση την απώλεια εισοδημάτων, το επιπλέον κόστος, και την αναγκαία χρηματοδοτική ενίσχυση για την αντιμετώπιση των αγροπεριβαλλοντικών υποχρεώσεων. Ωστόσο, δεν μπορούν να υπερβαίνουν , όσον αφορά τις ετήσιες καλλιέργειες και τις ειδικές πολυετείς καλλιέργειες , τα 600 έως 900 ευρώ αντίστοιχα. Κάθε άλλη χρήση γης θα περιορίζεται σε ένα μέγιστο ετήσιο όριο 450 ευρώ ανά εκτάριο.

 

3) Μειονεκτικές περιοχές και περιοχές που αντιμετωπίζουν περιβαλλοντικά προβλήματα

Οι γεωργοί των μειονεκτικών περιοχών δηλαδή των ορεινών περιοχών, αυτών που αντιμετωπίζουν ειδικά προβλήματα καθώς και αυτών που εξομοιώνονται με τις μειονεκτικές περιοχές, μπορούν να λάβουν αντισταθμιστικές αποζημιώσεις για να εξασφαλιστεί η συνέχιση και η διάρκεια των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, η διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος και η τήρηση των περιβαλλοντικών απαιτήσεων.

Για το σκοπό αυτό , οι γεωργοί δεσμεύονται να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους κατά τη διάρκεια πέντε ετών, προσφεύγοντας σε συνήθεις ορθολογικές γεωργικές μεθόδους, συμβατές με την προστασία του περιβάλλοντος, του φυσικού χώρου και αειφόρων μεθόδων καλλιέργειας. Υπό το πνεύμα αυτό οι ενισχύσεις δεν θα χορηγούνται όταν ανιχνεύονται στην εκμετάλλευση κατάλοιπα απαγορευμένων ή και εγκεκριμένων ουσιών, αλλά που έχουν χρησιμοποιηθεί παράνομα.

Το ποσό αυτών των αντισταθμιστικών αποζημιώσεων πρέπει να συμβάλει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και στην αποφυγή των υπερβάσεων των αντισταθμίσεων. Κατά συνέπεια ,θα προσαρμοστεί στο εσωτερικό μιας ψαλίδας 25 και 200 ευρώ ανά εκτάριο, με βάση τους στόχους της ανάπτυξης της περιοχής, των φυσικών προβλημάτων, των περιβαλλοντικών προβλημάτων και τον τύπο της εκμετάλλευσης.

Οι γεωργοί των περιοχών που αντιμετωπίζουν περιβαλλοντικά προβλήματα μπορούν επίσης να λάβουν ενίσχυση, 200 ευρώ ανά εκτάριο κατ' ανώτατο όριο, για να αντισταθμίσουν το κόστος και τις απώλειες εισοδημάτων που προκύπτουν από την εφαρμογή των περιβαλλοντολογικών κοινοτικών μέτρων.

 

γ) Μέτρα εκσυγχρονισμού και διαφοροποίησης των γεωργικών εκμεταλλεύσεων:

 

1. Επενδύσεις στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις

Μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση στις επενδύσεις στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις για να βελτιωθούν τα εισοδήματα, οι όροι διαβίωσης, εργασίας και παραγωγής των γεωργών. Η ενίσχυση πρέπει να αποσκοπεί στη μείωση του κόστους παραγωγής, τη βελτίωση ή τη διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων παραγωγής - εκτός αυτών που δεν μπορούν να διατεθούν στις αγορές - καθώς και στην προώθηση της ποιότητας των προϊόντων, του φυσικού περιβάλλοντος, των όρων υγιεινής ή της καλής μεταχείρισης των ζώων.

Είναι επιλέξιμες μόνον οι οικονομικά βιώσιμες εκμεταλλεύσεις που τηρούν τους ελάχιστους όρους στον τομέα του περιβάλλοντος, τους κανόνες υγιεινής και την καλή μεταχείριση των ζώων, και των οποίων ο κάτοχος διαθέτει επαρκείς ικανότητες.

Αν και η συνολική ενίσχυση δεν μπορεί να υπερβαίνει το 40% της επένδυσης, το όριο καθορίζεται στο 50% στις μειονεκτικές περιοχές. Τα ποσοστά αυτά μπορούν να ανέρχονται αντίστοιχα σε 45% και 55% στην περίπτωση των νέων γεωργών.

 

2) Εγκατάσταση των νέων γεωργών

Οι ενισχύσεις στους νέους γεωργούς αφορούν τους κατόχους εκμετάλλευσης ηλικίας μικρότερης των 40 ετών, διαθέτουν επαρκείς ικανότητες, και ασχολούνται για πρώτη φορά με τη γεωργία. Πρέπει η εκμετάλλευσή τους να είναι βιώσιμη, και να τηρεί τους ελάχιστους περιβαλλοντικούς όρους, τους όρους υγιεινής και καλής μεταχείρισης των ζώων.

Οι ενισχύσεις αυτές συνίστανται, είτε σε μια μοναδική πριμοδότηση που μπορεί να προσεγγίσει τα 25.000 ευρώ, είτε σε επιδότηση επιτοκίων των δανείων τα οποία έχουν χορηγηθεί για την εγκατάστασή τους.

 

3) Επαγγελματική κατάρτιση

Οι ενισχύσεις για την επαγγελματική κατάρτιση αφορούν τη βελτίωση των γνώσεων και των επαγγελματικών ικανοτήτων των ατόμων που αναλαμβάνουν γεωργικές δραστηριότητες και δραστηριότητες δασοκομίας, για να μπορέσουν να επαναπροσανατολίσουν την παραγωγή, να εφαρμόσουν μεθόδους παραγωγής συμβατές με το περιβάλλον, να διατηρούν το τοπίο και τους όρους υγιεινής καθώς και την καλή μεταχείριση των ζώων ,και να διαχειρίζονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις εκμεταλλεύσεις.

 

4) Βελτίωση της μεταποίησης και της εμπορίας των γεωργικών προϊόντων

Οι επιχειρήσεις που παρουσιάζουν οικονομική βιωσιμότητα και είναι σύμφωνες με τους ελάχιστους περιβαλλοντικούς κανόνες υγιεινής και καλής μεταχείρισης των ζώων, μπορούν να λάβουν ενίσχυση στις επενδύσεις με στόχο να διευκολυνθεί η βελτίωση της μεταποίησης και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων. Στόχος είναι να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και η προστιθέμενη αξία αυτών των προϊόντων, με τη βελτίωση της παρουσίασής τους, τον εξορθολογισμό των κυκλωμάτων μεταποίησης και εμπορίας, τον προσανατολισμό της παραγωγής προς νέες αγορές, την εφαρμογή νέων τεχνολογιών, τον έλεγχο της ποιότητας και των υγειονομικών όρων, τις καινοτόμες ενέργειες και την προστασία του περιβάλλοντος. Αποκλείεται η στήριξη των επενδύσεων που προορίζονται για το λιανικό εμπόριο καθώς και για την εμπορία ή την μεταποίηση των προϊόντων που προέρχονται από τρίτες χώρες.

Η οικονομική ενίσχυση μπορεί να καλύπτει έως 50% της επιλέξιμης επένδυσης στις περιοχές του στόχου 1 και έως 40% στις άλλες περιοχές. Πρέπει. σε κάθε περίπτωση, να συμβάλει στη βελτίωση της κατάστασης του βασικού γεωργικού τομέα.

 

5) Δασοκομία

Στο πλαίσιο των υποχρεώσεων της Κοινότητας και των κρατών μελών τις οποίες έχουν αναλάβει σε διεθνές επίπεδο, και των δασικών προγραμμάτων των κρατών μελών, μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση για την διαχείριση και την αειφόρο ανάπτυξη των δασών, την προστασία των πόρων και την επέκταση των αναδασωμένων επιφανειών, στους ιδιώτες και στις κοινότητες που είναι ιδιοκτήτες δασών, με στόχο να διατηρηθούν οι οικονομικές, οικολογικές και κοινωνικές λειτουργίες αυτών των χώρων στις γεωργικές περιοχές. Οι ενισχύσεις μπορούν να αφορούν:

·          τη βελτίωση της γης που δεν είναι γεωργική : τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν την αναδάσωση, τις επενδύσεις για την αύξηση της αξίας των δασών και τη βελτίωση της συγκομιδής, τη μεταποίηση και την εμπορία των προϊόντων δασοκομίας, το άνοιγμα αγορών για τα προϊόντα της δασοκομίας, την προώθηση των συνεταιριστικών δραστηριοτήτων μεταξύ των δασοκόμων, και την ανάκτηση της δασοκομικής παραγωγής μετά από φυσικές καταστροφές ή εμπρησμούς.

·          την αναδάσωση της γεωργικής γης : μπορεί να χορηγηθεί ενίσχυση για να καλυφθούν τα έξοδα φύτευσης και συντήρησης, και να αντισταθμιστούν οι απώλειες εισοδήματος που έχουν υποστεί οι κάτοχοι εκμεταλλεύσεων. Μπορούν να ανέρχονται σε 725 ή 185 ευρώ ετησίως ανά εκτάριο, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της εκμετάλλευσης.

·          τη διατήρηση των δασών που έχουν προστατευτικό και οικολογικό ρόλο δημοσίου ενδιαφέροντος, όταν το κόστος των προληπτικών μέτρων που έχουν ληφθεί σχετικά, υπερβαίνει το προϊόν της εκμετάλλευσης και τη συντήρηση των πυροσβεστικών εργαλείων : τα μέτρα αυτά μπορούν να λάβουν ενισχύσεις που κυμαίνονται μεταξύ 40 και 120 ευρώ ετησίως ανά εκτάριο.

 

6) Προώθηση της προσαρμογής και της ανάπτυξης των αγροτικών περιοχών

Μπορεί επίσης να χορηγηθεί κοινοτική ενίσχυση στις δραστηριότητες που δεν υπάγονται στα προηγούμενα μέτρα αλλά που αφορούν τη μετατροπή και τη βελτίωση των γεωργικών δραστηριοτήτων. Πρόκειται κυρίως για τον αναδασμό της γης, την ανάπτυξη των σημαντικών αγροτικών υπηρεσιών, την ανάπλαση των χωριών και την προστασία της κληρονομιάς, την ενθάρρυνση τουριστικών και βιοτεχνικών δραστηριοτήτων.

 

δ)   Χρηματοδότηση του ΕΓΤΠΕ

 

Μεταξύ 4.300 και 4.370 εκατ. Ευρώ θα χορηγούνται ετησίως στα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης και στα συνοδευτικά μέτρα για την περίοδο 2000 - 2006. Τα μέτρα αυτά χρηματοδοτούνται από τον ΕΓΤΠΕ - τμήμα εγγυήσεων και προσανατολισμού, ανάλογα με το περιφερειακό πλαίσιο στο οποίο είναι ενταγμένα. Έτσι ο ΕΓΤΠΕ - τμήμα εγγυήσεων καλύπτει τις ενισχύσεις για την πρόωρη συνταξιοδότηση, τις μειονεκτικές περιοχές, τα αγροπεριβαλλοντικά μέτρα και τα μέτρα αναδάσωσης της γεωργικής γης. Τα υπόλοιπα μέτρα γεωργικής ανάπτυξης χρηματοδοτούνται από τον ΕΓΤΠΕ - τμήμα προσανατολισμού, στις ζώνες του στόχου 1, και από τον ΕΓΤΠΕ τμήμα εγγυήσεων εκτός αυτού του στόχου.

Τέλος, τα μέτρα για την προσαρμογή και την ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών που αφορούν την ανάπλαση και την ανάπτυξη των χωριών, την προστασία και τη διατήρηση της αγροτικής κληρονομιάς, τη διαφοροποίηση των γεωργικών δραστηριοτήτων, και τη βελτίωση των υποδομών που συνδέονται με την ανάπτυξη της γεωργίας και δεν χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης ( FEDER) στο πλαίσιο των στόχων 1 και 2, και των περιοχών που βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο, καλύπτονται επίσης από τον ΕΓΤΠΕ.

 

ε) Συμβατότητα και συνοχή

 

Τα μέτρα γεωργικής ανάπτυξης πρέπει να είναι συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο και να έχουν συνοχή με τις άλλες κοινοτικές πολιτικές. Η συνοχή αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική όσον αφορά τις διατάξεις της κοινής γεωργικής πολιτικής υπέρ της αγροτικής ανάπτυξης, των κοινών οργανώσεων της αγοράς και των μέτρων που αφορούν την ποιότητα των γεωργικών προϊόντων και την υγεία.

Εξάλλου, ένα μέτρο που λαμβάνει χρηματοδότηση με βάση αυτό τον κανονισμό δεν μπορεί να λάβει από άλλο κοινοτικό καθεστώς ενίσχυσης. Επίσης ένα μέτρο που δεν είναι συμβατό με έναν όρο του παρόντος κανονισμού, δεν θα μπορεί να επιλέγεται ούτε για τα άλλα καθεστώτα κοινοτικής ενίσχυσης.

Όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη μέλη για την αγροτική ανάπτυξη, πρέπει να τηρούν το κοινοτικό καθεστώς των κρατικών ενισχύσεων, εντός των ορίων που προβλέπονται από το Συμβούλιο στους κανονισμούς και τις γεωργικές οδηγίες (εκτός από αυτούς τους περιορισμούς, οι κρατικές ενισχύσεις πρέπει να κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη και να εγκρίνονται από την Επιτροπή), καθώς και τις κοινοτικές διατάξεις αγροτικής ανάπτυξης.

 

στ) Γεωγραφική κάλυψη και προγραμματισμός

 

Προκειμένου να επωφεληθούν όλες οι αγροτικές περιοχές της Κοινότητας από την πολιτική αγροτικής ανάπτυξης, προβλέπεται η ένταξη των μέτρων, στα εξής πολυετή προγράμματα:

·          προγράμματα του στόχου 1 : όταν τα μέτρα χρηματοδοτούνται από τον ΕΓΤΠΕ τμήμα προσανατολισμού

·          προγράμματα του στόχου 2 : όταν τα μέτρα αφορούν την πρόωρη συνταξιοδότηση, τις μειονεκτικές περιοχές και τις περιοχές που αντιμετωπίζουν περιβαλλοντικά προβλήματα, τα αγροπεριβαλλοντικά μέτρα και τα μέτρα αναδάσωσης της γεωργικής γης

·          προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης : όσον αφορά τα υπόλοιπα μέτρα.

Τα εν λόγω προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης βασίζονται σε σχέδια που θεσπίζονται από τα κράτη μέλη στο καταλληλότερο γεωγραφικό επίπεδο, για περίοδο 7 ετών (2000 με 2006). Τα προγράμματα αυτά περιέχουν την περιγραφή της σημερινής αγροτικής κατάστασης, της προτεινόμενης στρατηγικής, των αναμενόμενων επιπτώσεων, το χρηματοδοτικό σχεδιασμό, τα προβλεπόμενα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των αγροπεριβαλλοντικών μέτρων, τις μελέτες και τα αναγκαία τεχνικά μέτρα, τις υπεύθυνες αρχές, και τις διατάξεις αποτελεσματικής εφαρμογής του σχεδίου. Τα κράτη πρέπει να υποβάλουν τα σχέδια αγροτικής ανάπτυξης στην Επιτροπή το αργότερο έξι μήνες μετά από την έναρξη ισχύος αυτού του κανονισμού, και η Επιτροπή θα εγκρίνει τα τελικά προγράμματα εντός έξι μηνών από την υποβολή τους.

 

ζ) Χρηματοδοτικές διατάξεις

 

Οι διατάξεις του κανονισμού που αφορά τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής , εφαρμόζονται στα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης, εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις που αφορούν τα μέτρα που καλύπτονται από το στόχο 2.

Στη συνέχεια της ένταξης του χρηματοδοτικού σχεδιασμού στον προγραμματισμό, η Επιτροπή καθορίζει τις αρχικές επιδοτήσεις, κατανεμημένες σε ετήσια βάση, που χορηγούνται στα κράτη μέλη, με βάση τις ανάγκες και τις προσπάθειες που έγιναν. Μπορούν να προσαρμοστούν ανάλογα με τις πραγματικές δαπάνες και τις αναθεωρήσεις των δαπανών που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη.

Όσον αφορά το ποσοστό συμμετοχής, η Κοινότητα πρέπει να συμβάλει τουλάχιστον με ποσοστό 25% των επιλέξιμων δημόσιων δαπανών χωρίς να υπερβαίνει το 50% του συνολικού επιλέξιμου κόστους. Αυτή η συμμετοχή ανέρχεται, στην περίπτωση των αγροπεριβαλλοντικών μέτρων σε 75% των περιοχών που υπάγονται στο στόχο 1 και στο 90% για τις άλλες περιοχές. Ειδικά μέτρα προβλέπονται επίσης όσον αφορά τις κερδοφόρες επενδύσεις.

 

η) Παρακολούθηση και αξιολόγηση

 

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την αποτελεσματική παρακολούθηση και την εφαρμογή του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης με φυσικούς και χρηματοδοτικούς δείκτες που θεσπίζουν από κοινού με την Επιτροπή, και ενδεχομένως με τη δημιουργία επιτροπών παρακολούθησης. Το αποτέλεσμα αυτής της παρακολούθησης θα διαβιβάζεται στην Επιτροπή με ετήσιες εκθέσεις.

Όσον αφορά την αξιολόγηση, ισχύουν οι κανόνες του κανονισμού που αφορά τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής.

 

3.                  LEADER+

 

Στην κατεύθυνση της πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης εντάσσεται και η Κοινοτική πρωτοβουλία LEADER. Στην νέα προγραμματική περίοδο από το 20002 έχει λάβει το όνομα LEADER+

Στις 14 Απριλίου 2000, η Επιτροπή ενέκρινε σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών, με προορισμό τα κράτη μέλη, για τη νέα κοινοτική πρωτοβουλία αγροτικής ανάπτυξης LEADER+, η οποία συγκαταλέγεται στις τέσσερις κοινοτικές πρωτοβουλίες που υλοποιούνται στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων κατά τη χρονική περίοδο 2000-2006. Για τις τέσσερις πρωτοβουλίες θα διατεθεί ποσοστό 5,35% των πιστώσεων των διαρθρωτικών ταμείων για την περίοδο 2000-2006. Η συνολική κοινοτική συνεισφορά στην πρωτοβουλία LEADER+ κατά την εν λόγω περίοδο θα ανέλθει σε 2 020 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση από το ΕΓΤΠΕ-Τμήμα Προσανατολισμού.

Όπως υπονοεί η ονομασία της, η LEADER+ δεν θα αποτελέσει απλή συνέχιση της υφισταμένης πρωτοβουλίας LEADER ΙΙ, αλλά έχει πλέον στόχο την ενθάρρυνση και υποστήριξη υψηλής ποιότητας και μεγαλεπήβολων ενοποιημένων στρατηγικών για την τοπική αγροτική ανάπτυξη. Η πρωτοβουλία θα δώσει επίσης μεγάλο βάρος στη συνεργασία και δικτύωση μεταξύ των αγροτικών περιοχών. Όλες οι αγροτικές περιοχές της ΕΕ θα είναι, καταρχήν, επιλέξιμες για την πρωτοβουλία LEADER+.

 

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ - ΒΑΣΙΚΟΙ  ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

 

ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

 

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου1999

για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών

 

 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1750/1999 της Επιτροπής της 23ης Ιουλίου 1999

για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ)

 

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2603/1999 της Επιτροπής της 9ης Δεκεμβρίου 1999,

για τη θέσπιση μεταβατικών κανόνων όσον αφορά τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου

 

ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ ΑΜΕΣΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

 

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1259/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου1999

σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής

 

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ

 

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου1999

περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής

 

LEADER+

 

Ανακοίνωση της Επιτροπής, προς τα κράτη μέλη, της 14 Απριλίου 2000,

κατευθυντήριες γραμμές, για τη νέα κοινοτική πρωτοβουλία αγροτικής ανάπτυξης LEADER+

   

Γιώργος Αγοραστάκης

 ΑΝΤΙΝΟΜΑΡΧΗΣ ΧΑΝΙΩΝ

 

Γιώργος ΑΓΟΡΑΣΤΑΚΗΣ

 

SOCIAL MEDIA

Επισκευθείτε τη σελίδα μου στο FacebookΑκολουθείστε τη σελίδα μου στο TwitterΕπισκευθείτε τη σελίδα μου στο Google Plus

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ

Συνδέεστε μαζί μας

TWEETS ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

www.mikis-crete.gr