Skip to content

Ιστόλογος

Αρχή Αρχείο Υπηρεσίες, Τουρισμός Τουρισμός και τοπικά προϊόντα
Τουρισμός και τοπικά προϊόντα Εκτύπωση E-mail

 

Εισήγηση Γιώργου Αγοραστάκη, στην Ημερίδα INTERREG II - Οικονομικού Επιμελητήριου / Τμ. Δυτ. Κρήτης, "Ανάπτυξη Επιχειρηματικών Πρωτοβουλιών Κρήτης - Κύπρου"  - Ιούνης 2001  

 

Τοπικά πρϊόντα      Η προώθηση των τοπικών προϊόντων στην τουριστική αγορά, αποτελεί ένα υψηλό στόχο στην Κρήτη.

      Παρότι είναι ένας στόχος «κοινής λογικής» και αμοιβαία επωφελής για την τοπική γεωργία και τον τουρισμό, φαίνεται στην πράξη δύσκολος για να επιτευχθεί πλήρως, εξ΄ αιτίας σειράς προβλημάτων που πρέπει να αντιμετωπισθούν τόσο στην γεωργία όσο και στον τουρισμό μας.

      Ειδικά για την Κρήτη (το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο) που είναι ένα νησί και μάλιστα απομακρυσμένο από τις μεγάλες αγορές, είναι παράλογο να αναζητούνται αγορές για τα αγροτικά της προϊόντα σε μεγάλες αποστάσεις στην Ευρώπη, Αμερική κ.τ.λ (με την ανάλογη επιβάρυνση) όταν δεν εξαντλείται η τοπική αγορά.

      Κάθε χρόνο στην Κρήτη έρχονται 2,5 εκ. τουρίστες (το 21% της ελληνικής τουριστικής αγοράς) οι οποίοι παραμένουν εδώ κατά μέσο όρο 8 ημέρες. Εάν αυτό το δυναμικό, κατά την εδώ παραμονή του, το δούμε ως καταναλωτές των αγροτικών προϊόντων δίνεται μία σημαντική δυνατότητα απορρόφησης της τοπικής γεωργικής παραγωγής.

      Η κατεύθυνση της σύνδεσης τουρισμού - γεωργίας δίνει μία διέξοδο στα τόσα αδιέξοδα και προβλήματα που αντιμετωπίζει ο γεωργικός τομέας σ΄ όλες τις περιοχές, αλλά ειδικότερα στις απομακρυσμένες νησιώτικές και τουριστικές, όπως είναι η Κρήτης και η Κύπρος.

      Είναι γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή γεωργία βρίσκεται σε κρίση, ειδικά τα τελευταία χρόνια, εξ΄ αιτίας γενικότερων καταστάσεων οι οποίες διαμορφώνονται διεθνώς αλλά και των πολιτικών που ακολουθούνται.

      Είναι αναγκαίο να γίνει ένας γενικός διαχωρισμός της Ευρωπαϊκής γεωργίας σε δύο τμήματα γιατί είναι διαφορετικά τα προβλήματα του καθ΄ ενός.

      Η Ευρώπη γνώριζε έως πολύ πρόσφατα δύο είδη γεωργίας.

·          Μία «κλασσική γεωργία» που εφαρμόζεται στο μεγαλύτερο μέρος του Ευρωπαϊκού χώρου και είναι η βιομηχανική γεωργία, η γεωργία της μεγάλης παραγωγής, η οποία βασίζεται στην εντατικοποίηση και στην αυξημένη αποδοτικότητα με τεχνικές βελτίωσης.

·          Και μία «παραδοσιακή γεωργία» στις λιγότερο ευνοημένες περιοχές, ορεινές, νησιώτικες κ.τ.λ όπως είναι αυτή της Κρήτης.

      Το πρώτο μοντέλο περιήλθε σε κρίση. Δέχτηκε το μοιραίο κτύπημα στην αχίλλειο πτέρνα του, που είναι η ποιότητα και η υγιεινή των τροφίμων (τρελές αγελάδες, διοξίνες κ.τ.λ). Αυτόματα το μειονέκτημα του πρώτο μοντέλου μπορεί να γίνει το μεγάλο πλεονέκτημα του δεύτερου μοντέλου, αρκεί να γίνουν ορισμένα προσεκτικά βήματα βελτίωσης και να αποδώσει η παραδοσιακή γεωργία προϊόντα – τρόφιμα εγγυημένης ποιότητας που να καλύπτουν τις απαιτήσεις του σύγχρονου καταναλωτή.

      Η παραδοσιακή γεωργία είναι αυτή που μπορεί να επιτύχει αυτό το στόχο γιατί βασίζεται στο φυσικό τρόπο παραγωγής και όχι στον εντατικό και ύποπτο σήμερα ως ανθυγιεινό.

      Να λοιπόν ένα ανοικτό πεδίο και μία πρόκληση που καλείται να εκμεταλλευτεί η Κρητική γεωργία. Πρωτίστως μπροστά στον διατροφικά ταλαιπωρημένο Ευρωπαίο επισκέπτη του νησιού.

      Η παραδοσιακή Κρητική διατροφή (λέμε εμείς), η οποία βασίζεται στα προϊόντα που παράγει η Κρητική γη, είναι (αποδεδειγμένα) η υγιεινή διατροφή. Το μήνυμα αυτό πρώτα απ΄ όλα πρέπει να δώσει ο τουρισμός και θα το δώσει αποτελεσματικά αν το υιοθετήσει πλήρως και το εφαρμόσει στις υπηρεσίες τις οποίες παρέχει.

      Η Κρήτη διαθέτει 110.000 περίπου ξενοδοχειακές κλίνες (44% Ν. Ηρακλείου , 20% Ν. Ρεθύμνου, 18% Ν. Χανίων και 17% Ν. Λασιθίου) και 83.000 κλίνες ενοικιαζομένων δωματίων και τουριστικών κατοικιών.

       Οι κουζίνες όλων αυτών των τουριστικών μονάδων δεν έχουν υιοθετήσει το πρότυπο της Κρητικής διατροφής, δεν χρησιμοποιούν αποκλειστικά Κρητικά προϊόντα. Σημαντικά βήματα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, ωστόσο η απόσταση που πρέπει να διανυθεί είναι ακόμα μεγάλη. Ενδεικτικά στις μονάδες Α΄ κατηγορίας υπολογίζεται ότι η κατανάλωση ελαιολάδου είναι το 23% της συνολικής κατανάλωσης ελαίων, το υπόλοιπο ποσοστό αντιστοιχεί στα σπορέλαια.

      Ο κύριος λόγος που επικαλούνται οι τουριστικές μονάδες είναι οι τιμές των προϊόντων. Θεωρούν δηλαδή ότι τα Κρητικά αγροτικά προϊόντα είναι ακριβά σε σχέση με άλλες επιλογές που έχουν και ότι τα περιθώρια δαπανών τους είναι περιορισμένα εξ΄ αιτίας του τιμολογίου τουριστικών υπηρεσιών που διαμορφώνεται κάθε φορά.

      Κατά τη γνώμη μου αυτός ο λόγος είναι ελάσσων και επακόλουθος. Αλλού βρίσκεται το πρόβλημα.  Το πρόβλημα βρίσκεται στο τουριστικό καταναλωτικό μοντέλο που έχει καθιερωθεί και κυριαρχεί στην Κρήτη. Αυτό είναι το μοντέλο του μαζικού και φτηνού τουρισμού. Το μοντέλο αυτό υιοθέτησε στην κουζίνα του τις διατροφικές συνήθειες και τα προϊόντα που τις ικανοποιούν των πελατών του.

      Σίγουρα σ΄ αυτό το μοντέλο δεν μπορεί να αποδώσει πλήρως ο στόχος της διασύνδεσης με την Κρητική γεωργία, της Κρητικής διατροφής κ.τ.λ.

      Είναι ανάγκη ταυτόχρονα με την προώθηση και την εξασφάλιση της ποιότητας των τοπικών αγροτικών προϊόντων, να προωθηθεί ο στόχος της αναβάθμισης της ποιότητας των παρεχομένων τουριστικών υπηρεσιών.     

      Ο Κρητικός τουρισμός πρέπει στο σύνολό του να αποκτήσει το στοιχείο της μοναδικότητας του. Πρέπει να αποκτήσει την ιδιαίτερη ταυτότητά του ενσωματώνοντας τις άυλες και υλικές αξίες του χώρου του.

      Μία από αυτές είναι η Κρητική διατροφή. Αλλά είναι και η τοπική κουλτούρα, ο πολιτισμός, η φύση κ.τ.λ.

      Αυτό θα τον αναβαθμίσει ποιοτικά, θα τον κάνει διακριτό, ελκυστικό, επιζητούμενο και ισχυρό τουριστικό προορισμό.

      Μία δεύτερη σημαντική παράμετρος στην κατεύθυνση της αναβάθμισης της ποιότητας των τουριστικών υπηρεσιών είναι η ενίσχυση των εναλλακτικών μορφών τουρισμού οι οποίες βασίζονται και εξαρτώνται από πρότυπα υγιεινής διατροφής, φυσικής ζωής όπως ο αγροτουρισμός, οικολογικός τουρισμός κ.τ.λ.

       

      Συμπερασματικά

      Στην Κρήτη βλέπουμε σήμερα λοιπόν τους δύο κυρίαρχους τομείς της οικονομία μας να λειτουργούν συμπληρωματικά και αλληλοβοηθητικά.

      Ορισμένα βήματα έχουν γίνει προς αυτή την κατεύθυνση όμως πολλά ζητήματα πρέπει να λυθούν στην πορεία. Όπως,

      1.             Ο στόχος της σύνδεσης τουρισμού - τοπικών προϊόντων δεν πρέπει να μείνει άλλο ως στόχος ζύμωσης και να αποκτήσει ένα καλά οργανωμένο σχέδιο που να καλύπτει τις σκοπούμενες δράσεις σε όλα τα επίπεδα της οικονομίας, της διοίκησης και της κοινωνίας.

      2.             Η γεωργία πρέπει να εξασφαλίσει τις ποσότητες των προϊόντων στον χρόνο που είναι αναγκαίες, με εξασφαλισμένη και εγγυημένη την ποιότητα με τους σύγχρονους όρους.

      3.             Ο τουρισμός πρέπει να αναβαθμίσει την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών του ενσωματώνοντας τα τοπικά άϋλα  και υλικά πλεονεκτήματα.

 

        

 

Χανιά 15-6-2001

Γιώργος Αγοραστάκης

 ΑΝΤΙΝΟΜΑΡΧΗΣ ΧΑΝΙΩΝ

 

Γιώργος ΑΓΟΡΑΣΤΑΚΗΣ

 

SOCIAL MEDIA

Επισκευθείτε τη σελίδα μου στο FacebookΑκολουθείστε τη σελίδα μου στο TwitterΕπισκευθείτε τη σελίδα μου στο Google Plus

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ

Συνδέεστε μαζί μας

TWEETS ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

www.mikis-crete.gr