Skip to content

Ιστόλογος

Αρχή Νεότερα του 2015 Τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις
Τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις

H κυβέρνηση συνήψε μια νέα «συμφωνία» με την Κοινότητα των δανειστών. Μεγάλη συζήτηση γίνεται για την ονομασία της και για τη σημασία της.

Ο πρωθυπουργός της χώρας τη χαρακτήρισε σε διάγγελμά του «…μια κατ' αρχήν συμφωνία πλαίσιο η οποία γεφυρώνει το χρόνο ανάμεσα στο μνημόνιο και στο δικό μας σχέδιο για την ανάπτυξη». … "είναι μια συμφωνία που ακυρώνει στην πράξη τις δεσμεύσεις της προηγούμενης κυβέρνησης για περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, για απολύσεις εργαζομένων στο Δημόσιο, για αυξήσεις στο ΦΠΑ στα τρόφιμα, στα φάρμακα και στις τουριστικές υποδομές. Ακυρώνει στην πράξη την λιτότητα και τους μηχανισμούς που την επιβάλουν, όπως είναι τα εξωπραγματικά και υφεσιακά πρωτογενή πλεονάσματα"… μια συμφωνία που "δημιουργεί το θεσμικό πλαίσιο για την εφαρμογή των αναγκαίων προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που αφορούν την πάταξη της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, τη μεταρρύθμιση του κράτους αλλά και την ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης που για μας αποτελεί πρώτιστο καθήκον".

Αργότερο ο πρωθυπουργός σε ομιλία του στη Κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε στα επιτεύγματα της κυβέρνησης στην διαπραγμάτευση:

  • Διαχωρισμό δανειακής σύμβασης από μνημόνιο.
  • Απεμπλοκή από μνημόνια, ως πλαίσιο πολιτικής λιτότητας.
  • Ενδιάμεση συμφωνία, η οποία δίνει ανάσα στον ελληνικό λαό.
  • Αποφυγή ενός σχεδίου που στόχευε στην οικονομική και δημοσιονομική ασφυξία και ουσιαστικά στόχευε σε «αριστερή παρένθεση» της κυβέρνησης.

Οι εταίροι, -με επικεφαλής την γερμανική κυβέρνηση αλλά και οι «θεσμοί» (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ)- με τους οποίους διαπραγματεύτηκε η Κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα επέμεναν μέχρι τέλους ότι η Ελλάδα έπρεπε να ζητήσει εξάμηνη «τεχνική επέκταση» του υφιστάμενου Προγράμματος δηλαδή της δανειακής σύμβασης μαζί με τα μνημόνια που την συνοδεύουν και στο τέλος, πριν την συζήτηση οποιουδήποτε νέου διακανονισμού ή προγράμματος, να γίνει αξιολόγησή του.

Από κοντά στο εσωτερικό και σε συγχρονισμό με τους δανειστές, η μνημονιακή αντιπολίτευση μέσα από ένα βορβαδισμό ανακοινώσεων προσπαθεί να εξαναγκάσει τον ΣΥΡΙΖΑ να «παραδεχτεί» ότι η παράταση της μνημονιακής σύμβασης συνιστά ουσιαστικά αποδοχή του Μνημονίου και των όρων του. Τα κόμματα και οι πολιτικοί που υποδούλωσαν και έδεσαν την χώρα χειροπόδαρα στους ξένους, βρήκαν την ευκαιρία ν’ αυθαδιάζουν ψάχνοντας τη δικαίωση, με το να αντιστρέφουν το νόημα των λέξεων.

alt

Ποια είναι η ουσία των λέξεων. Η Κυβέρνηση προσπάθησε (άλλο αν το πέτυχε πλήρως) να βρει μια γραμμή διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, χωρίς να αποδεχτεί το μνημονιακό πρόγραμμα που είχε επιβληθεί στη χώρα τα προηγούμενα χρόνια, όπως και το μηχανισμό επιβολής του (τρόικα). Προκειμένου να γίνει η διαπραγμάτευση αναζήτησε μια συμφωνία γέφυρα στο διάστημα της διαπραγμάτευσης που θα εξασφάλιζε την ρευστότητα στις Τράπεζες και την ικανοποίηση των τρεχουσών υποχρεώσεων προς τους δανειστές.

Οι δανειστές από την άλλη, με όπλο την επιβολή οικονομικής ασφυξίας στη χώρα μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, επέμεναν να δεσμεύσουν την Κυβέρνηση ν’ αποδεχτεί την νομιμότητα των προηγούμενων συμφωνηθέντων, άρα των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτές τις συμφωνίες, να ζητήσει η Ελλάδα την συνέχεια τους, ώστε αργότερα σ’ οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για το χρέος η Ελλάδα να είναι εγκλωβισμένη στο ίδιο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο πολιτικής που εφαρμόζεται.

Τελικά η γνώμη μας είναι ό,τι η συμφωνία που επιτεύθηκε με τις γενικολογίες και τις ασάφειές της μπορεί να περιλαμβάνει και τα δύο. Θα συμφωνήσουμε με τον οικονομολόγο C. Brzeski που δήλωσε στο Bloomberg «Είναι απλά μια εκεχειρία – μια «κατάπαυση του πυρός και όχι μια συμφωνία ειρήνης». Μια εκεχειρία τεσσάρων μηνών «χωρίς μέτρα λιτότητας και χωρίς μέτρα ανάπτυξης. Μια εκεχειρία, επίσης, που άπαντες επιμένουν να πυροβολούν απειλώντας να την ακυρώσουν εν τη γεννέσει της».

Σημασία έχει ότι αυτή η συμφωνία δίνει στην χώρα και στην Κυβέρνηση μια ανάσα για να προετοιμαστούν για την μεγάλη μάχη, για την μεγάλη σύγκρουση που θα ακολουθήσει. Και η μεγάλη μάχη –η μητέρα όλων των μαχών- θα αφορά την ρύθμιση (μείωση, επιμήκυνση, διαγραφή…) του χρέους. Αν δεν φύγει από πάνω μας αυτό το βάρος δε πάμε πουθενά ως χώρα. Εδώ είναι θα κριθεί η αριστερά.

Περισσότερα στο επόμενο άρθρο…

 

Γιώργος ΑΓΟΡΑΣΤΑΚΗΣ

 

SOCIAL MEDIA

Επισκευθείτε τη σελίδα μου στο FacebookΑκολουθείστε τη σελίδα μου στο TwitterΕπισκευθείτε τη σελίδα μου στο Google Plus

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ

Συνδέεστε μαζί μας

TWEETS ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

www.mikis-crete.gr